Achter het Behang #39: Nooit was ik zo blij dat ik jonge ouders heb als nu

Illustratie: Infographics DvhN

Na zes weken op elkaars lip is het meivakantie en nog steeds blijven we thuis: de laatste loodjes tot de scholen opengaan. Verslaggever Maaike Borst schrijft dagelijks over haar gezin in coronatijd.

Ze was achttien toen ze zwanger werd. Hij had lang haar en was niet katholiek. Foute boel dus, al was wel het mooi meegenomen dat ze echt van elkaar hielden. Haar ouders waren woest. Ze trouwde, in het blauw, en ze kregen hun kindje in een klein vakantiehuisje - het enige dat ze konden vinden.

Ik ben altijd blij geweest dat ik jonge ouders heb. Ik kon schaamteloos met ze naar het café, vrienden konden het altijd goed met ze vinden - wat natuurlijk niet alleen door hun leeftijd kwam - en ze waren nooit ergens te oud voor.

Enige minpuntje was de zwakke knie van mijn vader waardoor hij al vroeg niet meer met ons kon voetballen (en ik nog steeds zijn schreeuw hoor van die dag dat hij met ons op het pleintje zijn kniebanden scheurde).

Ik wilde zelf eigenlijk ook jong kinderen, maar niet op mijn negentiende en daarna liep het toch anders - en hee, mijn ouders hadden het ook echt niet zo gepland. Ik was 29 toen ik zwanger werd. Hij had niet veel haar en was niet katholiek, maar dat was mijn moeder ook allang niet meer.

Mijn ouders waren dolblij en werden toch nog best jong opa en oma. Nooit kwam dat zo goed uit als nu. Ik weet niet hoe we de afgelopen weken zonder hun opvang waren doorgekomen.

Het is ook wrang. Mijn schoonmoeder ziet haar kleinkinderen alleen bij korte bezoekjes buiten op het grasveldje voor haar huis. Zij is tien jaar ouder en heeft een hoge bloeddruk, vandaar. Toch voelt het oneerlijk. En dat is het ook. Mijn schoonmoeder kreeg óók jong kinderen, maar haar zoon nam de tijd.

De jongens hebben er geen last van dat ze niet zo’n jonge vader hebben. Zijn knieën zijn goed dus hij voetbalt nog steeds en het zou me niet verbazen als hij over tien jaar best het café met ze in wil - als zij daar dan ook zin in hebben en het fenomeen café deze crisis overleeft.

Een opa van onder de 70 zal hij niet zo lang kunnen zijn. Maar tegen die tijd is er vast wel een vaccin tegen corona gevonden.


menu