Oesters in de Noordzee: ‘Hoe erg is het als ze straks allemaal dood zijn?’

Bioloog Emilie Reuchlin moest heel wat overwinnen voor haar wilde plan om de platte oester terug te brengen in de Noordzee. De vissers ervan te overtuigen een plekje van de zee met rust te laten, bijvoorbeeld. „Greenpeace had de Rainbow Warrior, het Wereld Natuur Fonds heeft de Zoutkamp 47.”

Emilie Reuchlin staart naar de beelden die de camera vanaf de bodem van de Noordzee, ruim twintig meter onder haar voeten, omhoog zendt. Haar hart slaat bovengemiddeld snel. Alles hangt hier vanaf. Het is vrijdag 20 juli. Al heel de week is ze zenuwachtig. Drie jaar keihard werken, drie jaar obstakels overwinnen, drie jaar iedereen overtuigen van haar wilde idee. En nu, op deze garnalenkotter zo’n twintig kilometer ten noorden van Schiermonnikoog, gaat ze zien of het al dan niet voor niets is geweest.

Registreer gratis en lees dit artikel

Heeft u al een account? Inloggen

Door op verzenden te klikken ga ik akkoord met de algemene voorwaarden en privacy statement

Na registreren leest u direct verder

Gefelicteerd! U bent nu geregistreerd

U kunt met deze registratie elke maand 6 plus artikelen lezen.
We wensen u veel leesplezier.

Limiet bereikt

U heeft de limiet van 6 plusartikelen voor deze maand bereikt. Op de eerste dag van de volgende maand vullen we het tegoed weer aan. Of neem een abonnement voor onbeperkte toegang.

Abonneren

Bent u al abonnee?

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.