Bert en Desirée Simon vieren een onvergetelijke vakantie in Ter Apel. Ze ontsnapten vorige week net op tijd aan de watersnood in hun Limburgs dorp.

Op camping Moekesgat in Ter Apel staat een caravan met voortent waarin vorige week de spanning en nervositeit soms groot waren, maar waarin nu opgelucht vakantie wordt gevierd.

De caravan is van Bert en Desirée Simon, 55 en 54 jaar oud. Op deze dinsdagochtend zitten ze in de voortent, volkomen ontspannen, de koffie bij de hand, de dochter in de caravan, een kwispelende hond. Limburgers in Ter Apel.

De Gulp en De Geul

Want dat zijn ze, echte Limburgers. Ze wonen in het dorp Gulpen, nabij het beekje De Gulp en de rivier De Geul. Ze zijn ook echte kampeerders en kozen Moekesgat lang geleden al uit als hun bestemming voor dit jaar.

Vorige week maandag deden ze de deur van hun huis dicht en reden ze noordwaarts. ,,Het weer was slecht, het regende maar niets wees op wat er zou gebeuren’’, vertelt Bert. ,,We arriveerden in Ter Apel en zetten onze tent op. Niets aan de hand. Maar de volgende dag merkten we dat we geen dag later hadden moeten vertrekken.’’

Contact met de buren

Toen sijpelden de berichten over de watersnood door tot in hun caravan. ,,Terug konden we niet, bij ons dorp stond de zaak ook blank’’, zegt Desirée. ,,We hebben continu contact gehouden met onze buren, kregen foto’s en film, zagen wat het water allemaal deed.’’

Ze beleefden spannende momenten in hun caravan maar uiteindelijk werd hun woning gespaard. ,,Na de overlast in de jaren 90 hebben ze de oever van De Gulp bij onze woonbuurt wat verhoogd en dat heeft ons gered. We wonen als het ware op een klein eilandje. Het water kwam deze keer heel hoog maar net niet over de oever heen. Daar zijn we blij mee.’’

Volledig ondergelopen

De blijdschap werd wel getemperd door andere beelden die ze zagen uit hun provincie. Door water verwoeste huizen, wanhopige mannen, vrouwen en kinderen. ,,In Valkenburg ken ik een horecaondernemer van wie de zaak volledig is ondergelopen. Hij is een klant van me, ik heb mijn eigen verzekeringsbedrijf. Het is erg wat er is gebeurd.’’

Volgende week aanschouwen ze de ellende met eigen ogen, dan keren ze terug naar Limburg. ,,We zouden nu weer terug kunnen maar we hebben besloten onze vakantie af te maken en ervan te genieten. Onze woning is immers ongeschonden, daar hoeft niets aan te gebeuren.’’

En dus verkennen ze, hoog en droog, de omgeving van Ter Apel en bezoeken ze met veel interesse onder meer het Klooster in het dorp; Desirée werkt namelijk ook in een klooster, dat in Wittem staat en dat nog wordt bewoond. Ze maken die verkenningstochten met een grote bewondering voor het Groningse land en met de wetenschap dat ze vermoedelijk de meest wonderlijke en bizarre vakantie in hun leven vieren.


Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen