Tattoo-artiest Puck Boele zet een tatoeage. ,,Ik leer nog elke dag.''

Explosieve groei tattooshops in Drenthe en Groningen (maar niet alle nieuwkomers weten wat ze doen)

Tattoo-artiest Puck Boele zet een tatoeage. ,,Ik leer nog elke dag.'' Foto: Marcel Jurian de Jong

Tatoeages zijn steeds populairder, het aantal tattooshops stijgt explosief. Het biedt volop kansen voor nieuwe tattoo-artiesten, maar ook ruimte voor commerciële knoeiers.

Je eigen moeder tatoeëren: dát is pas eng. ,,Ik was bang dat ze flauw zou vallen.’’

De jonge tattoo-artiest Puck Boele (21) had het niet durven dromen. Haar moeder had nooit iets met tatoeages. ,,Ik zei altijd: de kans is groter dat ik Christiano Ronaldo nog eens mag tatoeëren dan mijn eigen moeder.’’

En toch stond haar moeder op een dag ineens bij haar in tattooshop Skinworx in Assen, waar Boele als zzp’er een stoel huurt. ‘Wat doe jij hier?’ Ze wilde een tatoeage. Zíj. ,,Ik dacht echt dat het een grap was.’’

Nieuwe tattooshops

Zoals de moeder van Boele zijn veel Nederlanders de afgelopen jaren overstag gegaan. Tatoeages zijn allang geen ruige symbolen van zeemannen, motorbendes en metalheads meer, tatoeages zijn gemeengoed. ,,Ik zag deze zomer - en ik let er natuurlijk op - bijna niemand meer zonder een tattoo’’, zegt Boele.

Als de vraag stijgt dan ook het aanbod; overal duiken nieuwe tattooshops op. In Drenthe is het aantal shops in zeven jaar tijd verdrievoudigd (van 21 naar 61), in Groningen verdubbeld (van 31 naar 56), zo blijkt uit cijfers van de Kamer van Koophandel. Tatoeages zijn big business .

Geen diploma’s, geen keurmerk

Dat heeft ook een keerzijde. Niet alle nieuwkomers op de markt weten wat ze doen, zo is de zorg bij ervaren tatoeëerders. Voorbeelden van mensen met mislukte tattoos zijn er talloze - laserklinieken varen er wel bij.

,,Het probleem is dat de controle ontbreekt’’, zegt tattoo-artiest Gerald Olthuis uit Hoogersmilde. Tattoo-shops moeten weliswaar een vergunning aanvragen bij de GGD, waarvoor ze worden gecontroleerd op veiligheid en hygiëne-voorschriften, maar op de kwaliteit is geen controle. Voor het vak van tatoeëerder bestaan geen diploma’s, er is geen officieel keurmerk. Olthuis: ,,We zouden een waakhond moeten hebben. Met gepruts vermink je mensen voor de rest van hun leven.’’

Doodzonde

De klant in de stoel van Puck Boele laat een foto zien op haar telefoon. ,,Een vriendin van me ging een tattoo laten zetten in Hoogeveen. Ik dacht: daar ga ik ook heen. Totdat ik het resultaat zag. Moet je zien.’’ Boele bekijkt de foto en schrikt. ,,O, wat erg!’’, roept ze uit. De tatoeage is scheef, niet symmetrisch, met te dikke naalden gezet, slecht ingekleurd. ,,Doodzonde.’’

Puck Boele is één van de vele nieuwe tattoo-artiesten die de laatste jaren in het vak is gestapt. Ze was altijd aan het tekenen, op haar achttiende liet ze haar eerste tatoeage zetten en raakte verknocht. Eigenaar van Skinworx Marcel Bebingh wilde haar het vak wel leren. ,,Ik heb eerst een half jaar lang alleen maar zitten kijken. Tot vervelens aan toe.’’

Boele ziet ook de cursussen die worden aangeboden: leren tatoeëren in drie dagen. Onmogelijk, zegt Boele. ,,Wie maakt mensen zoiets wijs? Ik leer nog elke dag.’’

Research

Concurrentie is niet het probleem van de grote toename, zegt een ervaren tatoeëerder uit de stad Groningen die anoniem wil blijven. Er is werk genoeg, laat iedereen gewoon zijn eigen ding doen. Maar doe het wel goed. ,,Sommigen zitten er alleen in voor het geld, niet voor de passie. Ik ga geen drie tattoos voor de prijs van één zetten. Prijs en kwaliteit gaan vaak samen.’’

Vanwege de grote kwaliteitsverschillen in het aanbod is het belangrijk om eerst goed research te doen voordat je een tattooshop binnenloopt en een blijvende tekst of tekening op je huid laat zetten. ,,Dat is ook een eigen verantwoordelijkheid van klanten’’, zegt Olthuis. ,,Maar aan de andere kant kan iemand op sociale media ook reviews of foto’s vervalsen.’’

Mandala

Instagram is het sociale medium waarop Boele haar werk - onvervalst - promoot. Ook de klant die nu bij haar in de stoel zit vond haar op ‘Insta’. Ze wil een ‘mandala-tattoo’, een tatoeage gebaseerd op oorspronkelijk Tibetaanse, meditatieve patronen. Mandala’s zijn populair, zegt Boele, vooral bij vrouwen. Het is ook een stijl waar zij zelf van houdt. Geen dikke lijnen of felle kleuren, maar subtieler werk met natuurlijke vormen en schaduwen.

,,Gaat het?’’, checkt Boele voor de zekerheid even bij haar klant, want met de tatoeage die bijna de gehele onderarm bestrijkt is ze nog wel de hele middag bezig. ,,Ja hoor’’, zegt de klant, zenuwachtig en verwachtingsvol tegelijk - ze vindt die tatoeages altijd zó prachtig. Kalm en zelfverzekerd prikt Boele met de tatoeagenaald de inkt in haar arm. Eng is het, als je zelfs je eigen moeder hebt getatoeëerd, niet meer.

Na één tattoo volgen meer

Die moeder heeft inmiddels trouwens al drie tatoeages laten zetten. Want zo gaat dat vaak; na één tattoo volgen er meer. Aan grote mandala’s heeft haar moeder zich nog niet gewaagd, zij verkiest een andere stijl dan haar dochter.

,,Abstract’’, zegt Boele. ,,Niet mijn smaak.’’

loading

menu