Opinie: 'Hoe betrouwbaar is de overheid?' is een heel terechte vraag de dorpen in het aardbevingsgebied

Sfeerbeeld van de avond, afgelopen maandag in Slochteren. Gelatenheid is troef. foto archief DvhN

Midden-Groningen en de Nationaal Coördinator Groningen praten negen avonden met bewoners in het aardbevingsgebied over het versterken van woningen. Hoe bestaat het dat de mensen die wij gekozen hebben om onze belangen te behartigen, ons consequent tegenwerken?

Blah, blah, blah. Anja Woortman was maandagavond nog met haar afsluitende woordje bezig, toen boze bezoekers blah, blah, blah mompelend de zaal in Gasterij De Driesprong in Slochteren uitliepen.

Woortman, wethouder Midden-Groningen, had met Lucy Goslinga, namens de Nationaal Coördinator Groningen (NCG) een zware dobber aan ‘Slochteren-uit’. Dat is het trouwens elke week, steeds hetzelfde liedje tijdens negen bijeenkomsten in de dorpen: uitleggen wat niet uit te leggen valt, recht praten wat krom is.

Leg dat allemaal maar eens uit

Mensen van wie het huis eind 2017 begin 2018 is geïnspecteerd en die een bouwkundig rapport was toegezegd, krijgen een jaar later een brief dat hun huis toch veilig is en rustig kunnen gaan slapen. De overheid heeft eenzijdig, tijdens het spel de spelregels veranderd. Woningen worden niet meer door mensen geïnspecteerd; een computer mag nu zeggen of een huis in het aardbevingsgebied een verhoogd risico, een licht verhoogd risico of geen verhoogd risico loopt in het geval van een aardbeving.

Zo zijn er ook huiseigenaren die in eerste instantie te horen kregen dat hun huis een verhoogd risico had op schade, waarvan de computer vervolgens zegt: geen verhoogd risico. Leg dat allemaal maar eens uit.

Gekozen volksvertegenwoordigers krijgen ons mandaat

De overheid dat zijn wij. Wij kiezen vertegenwoordigers, hetzij in de gemeenteraad, provinciale staten of de Tweede Kamer. Wij geven deze gekozen volksvertegenwoordigers het mandaat om namens ons zaken te regelen. Hoe bestaat het dan dat de mensen die wij gekozen hebben om onze belangen te behartigen, ons in het aardbevingsdossier (om het daar maar even bij te laten) consequent tegenwerken?

Want ook daarin hebben boze Groningers gelijk; veranderingen in de afhandeling van schades dienen maar één doel: de boel traineren, vertragen, gedupeerden ontmoedigen, met als doel dat de veroorzaker van de schade, wiens naam we hier maar eens niet zullen noemen, het geld in de zak kan houden.

Potverteerders

Schade zou riant vergoed moeten worden. Heeft u 10.000 euro schade? Hier heeft u 15.000 euro om de schade te repareren en wat extra voor onderhoud en verfraaiing. Niet alleen zou het aanzien van Groningen met sprongen vooruit gaan; het is waarschijnlijk goedkoper dan de Nationaal Coördinator Groningen (NCG), Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (TCMG), Centrum Veilig Wonen (CVW) en Nationaal Programma Groningen (NPG) en wat heb je zoal, met elkaar opsouperen.

Feit blijft dat onze aardgasbaten zijn verjubeld, de Nederlandse welvaartsstaat is daar mede door gefinancierd. Ook Groningen heeft daarvan geprofiteerd. Nu blijkt dat wij daar ook een prijs voor moeten betalen en wij de rekening indienen, geeft de overheid (onze volksvertegenwoordigers die onze belangen zouden moeten behartigen) niet thuis.

Hoe betrouwbaar is de overheid?

Dus was de vraag in Slochteren ‘hoe betrouwbaar is de overheid?’ een heel terechte. En was het antwoord van Woortman ‘ik kan heel goed begrijpen dat u mij niet gelooft’ al even waar. Feit is alleen dat niemand wat opschiet met die eerlijkheid. De arrogante, in zichzelf gekeerde overheid en tot op het bot gefrustreerde Groningers blijven lijnrecht tegenover elkaar staan. Blah, blah, blah.

menu