„Die meneer heeft hele goeie dingen gedaan.’’ Op de Grote Markt buigt een oudere man in streepjesshirt zich naar een blond paardenstaartmeisje. „Maar die hebben ze geschoten met een geweer.’’

Een grijze middag. Bij Trijnko’s poffertjespaleis zitten mensen aan de koffie. Een zacht westenwindje zeilt om de hoek van het Stadhuis en laat het kladpapiertje aan de lichtmast voor de Vindicat-sociëteit wapperen. ‘Onze held’ staat daarop. Ernaast een foto van Peter R. de Vries, de verslaggever die vorige week geschoten werd met een geweer. Vandaag ligt hij opgebaard in Theater Carré in Amsterdam waar Nederland afscheid van hem kan nemen. Een rare dag.

Een vrouw blijft staan voor het Peter-monument. „Oh…’’ zegt ze. Ze zet haar zonnebril af en wrijft over haar ogen.

Een sluikharige passant kan zijn cynisme niet onderdrukken. „Die geschokte reacties van politici. Terwijl: ze hebben de georganiseerde misdaad natuurlijk al jarenlang uit de hand laten lopen. Die jongens zitten hier ook hoor.’’ Met een blik naar de volle terrassen aan de overkant van de markt: „Daar is vorige week een 17-jarige jongen ontvoerd.’’ Hoofdschuddend: „Om iets met een autootje.’’

Stilte. Het busje van frietboer Waterloo rijdt over de grijze keitjes. Twee meisjes maken een foto van de Martinitoren. Dit is het leven. De man op de foto dood. De wind strijkt langs de rillende rozenblaadjes aan de voet van de lichtmast; Gronings eerbetoon aan de onbevreesde onrechtbestrijder.

Die misschien nog had geleefd als er überhaupt geen vraag naar drugs zou zijn.

Maar dit geheel terzijde.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen