Politieke hoosbui treft PvdA’er William Moorlag

William Moorlag (links) en partijgenoot Gijs van Dijk voorafgaand aan de stemmingen op de laatste dag voor het kerstreces in de Tweede Kamer. Foto: ANP/Bart maat

Kamerlid William Moorlag ligt onder vuur door ‘schijnconstructies’ bij werkvoorzieningsschap Alescon. De PvdA moet eens in de spiegel kijken. Een analyse.

Als er één politieke partij is waar de leden elkaar graag de strot afbijten, is het wel de Partij van de Arbeid.

Ongenuanceerd? Wellicht.

Maar het is wel de wijze waarop ‘de kwestie-Moorlag’ zo rond de feestdagen door sociaaldemocraten in den lande wordt aangepakt. Moorlag was sinds de zomer van 2015 directeur van het Drentse werkvoorzieningsschap Alescon. Sinds een rechterlijke uitspraak, vorige week, wordt hem aangewreven dat onder zijn bewind mensen aan het werk waren via een zogenoemde schijnconstructie. Er zou sprake zijn van uitbuiting van mensen die juist bescherming nodig hebben.

Kwaad geschied

Alescon gaat tegen de uitspraak in beroep, maar zelfs al krijgt het gelijk, voor Moorlag is het kwaad geschied.

Vakbond FNV was volgens Alescon al jaren op de hoogte, maar een nieuwe vakbondsbestuurder ging dit jaar de strijd aan. Ze schreeuwde de ‘winst’ van de daken. De Jonge Socialisten zagen een onderwerp waarmee ze zich nog maar eens scherp konden profileren als kritische jongerenafdeling van de PvdA. En PvdA-wethouders die iets wilden roepen over het ‘hypocriete’ Kamerlid Moorlag bleken makkelijk te vinden. De PvdA’er die de plaats van Moorlag in de Kamer kan overnemen, stak hem op Twitter in verdekte taal een dolk in de rug. Klaar.

De vraag of Moorlag nou écht iets valt te verwijten, hoeft niet meer worden beantwoord. Hoe langer de kwestie in media doorsuddert, hoe meer deze de PvdA schaadt. Als Moorlag nog voor het einde van het jaar vertrekt, is dat geen verrassing.

Voor nuance is geen plek, zo gaat het in een politieke hoosbui.

Schimmig

De kwalificatie ‘schijnconstructie’ alleen al wekt de indruk dat het iets schimmigs was. Alescon, Moorlag en zijn voorganger Albert Bruins Slot maakten echter nooit een geheim van wat ze deden en wat ze er mee wilden bereiken. Namelijk meer mensen met grote afstand tot de arbeidsmarkt aan werk helpen.

Kamerleden, ook die van de PvdA, luisterden in de afgelopen jaren tijdens rondleidingen op het schap aandachtig naar de uitleg. Alescon liep voorop, meer bedrijven volgden.

In samenspraak met de zes gemeenten Assen, Aa en Hunze, Tynaarlo, De Wolden, Midden-Drenthe en Hoogeveen richtte Alescon in 2011 een eigen uitzendbureau op. Dat moest wachtlijsten wegwerken. Wachtlijsten van mensen met een ‘indicatie sociale werkplaats’. Een deel kreeg werk in het reguliere bedrijfsleven, een groter deel ging via het uitzendbureau aan het werk bij het schap. Ja, tegen wat minder goudgerand genoemde voorwaarden. Meer marktconform, maar nog wel met recht op een arbeidslevenlang contract.

Op slot

Alescon zocht (en vond, dacht het) een oplossing voor een door het rijk veroorzaakt probleem: de sociale werkplaats moest op slot. Minder geld, minder mensen. Dat beleid werd nog eens voortgezet door staatssecretaris Jetta Klijnsma, ‘het sociale gezicht van de PvdA’.

Nu een rechter heeft gezegd dat Alescon in haar creatieve dadendrang de wet overtrad, moet Moorlag hangen. Maar wat moeten gemeenten (die achter dit beleid stonden en staan) dan met de werkloze arbeidsgehandicapten die de kaartenbakken vullen? Misschien moet de PvdA het daar eens over hebben tijdens de aanstaande ledenraad.

menu