Met het neertakelen van het seinhuisje Post Schijf bij de STAR in Stadskanaal is de museumspoorlijn weer een stukje completer. De operatie verliep vrijdag zonder problemen.

Pieter Boneschansker loopt er met een dubbele pet. Hij is niet alleen vrijwilliger bij de STAR, vroeger werkte hij als rangeerder voor de NS in Post Schijf, die tot donderdag op het Hoofdstation Groningen stond. ,,Het is niet dat ik nu heel emotioneel word, maar ik vind het wel mooi dat dit bewaard kan worden. Het is toch geschiedenis’’, zegt hij.

Het huisje is gebouwd in de jaren ‘20 van de vorige eeuw en is vermoedelijk 92 jaar oud. Hoe oud het precies is, is onduidelijk. In die tijd werden veel seinhuisjes in dezelfde stijl gebouwd, ook op het traject tussen Ter Apel en Stadskanaal. De STAR wilde het daarom behoeden voor de sloop, ProRail wilde wel meedenken zodat na jaren plannen subsidie aangevraagd kon worden bij het Prins Bernard Cultuurfonds.

Deur direct naast spoor

Nu is het eindelijk zo ver dat het huisje in Stadskanaal staat. Eén van de twee deuren is dichtgezet. Die stond zo dicht naast het spoor dat Boneschansker er direct op zou staan als hij over de drempel stapte. In Post Schijf wijst hij in het rond. Daar stond een bureau, daar een wasbak on het vuil van de handen te wassen en in die hoek stond een kledingkast voor hem en zijn collega’s. ,,Het was 24 uur per dag bemand.’’ Vanaf het huisje werd decennialang het rangeren van treinen geregeld.

Vooral in de winter was dat bikkelen. Door klootwissels om te gooien konden de treinen naar het juiste rangeervak rijden. Bij de STAR hebben ze nog zulke wissels, Boneschansker laat er een zien. Het is een kreng. Met kracht moet de hendel naar beneden geduwd worden, met het juiste momentum slaat de wissel door.

Als een trein in de winter uit de Randstad arriveerde en dik onder het ijs zat, was het flink bikkelen. ,,Toen hadden we nog echt winter. Soms waren de koppelstukken totaal bevroren, dan moest er een gasbrandertje bij.’’

Warm stekje

Maar als hij de deur van Post Schijf achter zich dichtsloeg om het papierwerk te regelen, dan was het er altijd lekker warm. ,,De koffie was altijd heet en de koelkast goed gevuld’’, blikt Boneschansker terug.

Door de jaren heen heeft het huisje flink wat te verduren gehad door weer en wind. De komende maanden moet er het nodig aan gebeuren: een lik verf over de kozijnen, het dakonderhoud en de nieuwe inrichting zodat er souvenirs en ijs verkocht kan worden. Als het allemaal meezit kan de winkel met Hemelvaartsdag open. ,,We weten de bouwkundige staat niet precies, maar gelukkig hebben we veel vrijwilligers die kunnen helpen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen