Proost! Slijterij Van Erp in de Ellebogenbuurt in Groningen bestaat honderd jaar

Tom Brouwers, Gerard van Erp en Herman van Erp (vlnr) voor de drankenspeciaalzaak. Foto: Duncan Wijting

Drankenspeciaalzaak Van Erp in de binnenstad van Groningen bestaat honderd jaar. Gerard en Herman van Erp verhalen over hun slijterij tussen de cafés in de Ellebogenbuurt.

Alcohol en de familie Van Erp - het is een bijzondere combinatie. Enerzijds leefde de familie van de verkoop van alcoholhoudende drank, tegelijkertijd gold er een adagium van het waarschuwende soort. ,,Kom er niet aan, want het raakt nooit op’’, zo verwoordt Herman van Erp (71) die waarschuwing.

Hij zit samen met zijn broer Gerard (69) en collega Tom Brouwers (64) (het gezicht van Van Erp) aan tafel in de drankenspeciaalzaak in de Ellenbogenbuurt in Groningen. Het kost hem, zegt hij, een beetje moeite om in de winkel te zijn, want hij mist de reuring die de slijterij een leven lang met zich meebracht.

,,Ik ben hier, boven de winkel, geboren’’, zegt hij. ,,De winkel en de tijd: het glipt je door de handen.’’

Hooghoudt

Zijn grootouders Herman en Sabine van Erp namen de drankenzaak over van jeneverstokerij Hooghoudt die op deze plek in de stad begon als likeurstokerij en distilleerderij. In 1920 werd het pand te klein en verkaste Hooghoudt naar een voormalig theatertje in de Ebbingestraat.

De katholieke Herman van Erp senior, actief in de politiek en het verzekeringswezen, werkte bij een apotheek die ook wijn verkocht. Zodoende had hij daar verstand van en besloot de zaak van Hooghoudt voort te zetten. Voor in het pand was een winkeltje dat zijn vrouw dreef, achter in het pand was ruimte voor de productie.

Van jongs af aan meewerken

,,We hebben onze grootvader nooit gekend’’, zegt Herman van Erp. ,,Moet je je voorstellen: hij had kamp Buchenwald overleefd en drie jaar later, in 1948, wandelt hij op een ochtend naar de Paterskerk en wordt hij in de Guldenstraat aangereden door een fietser. Hij viel met zijn hoofd op de stoep en overleed.’’

Hun grootmoeder kenden ze wel. Toen hun vader de slijterij overnam en met z’n gezin boven de winkel woonde, woonde hun grootmoeder bij hen in.

Zoals zijn vader en diens broers en zussen gewend waren om van jongs af aan mee te werken in de zaak, zo zijn ook Herman en Gerard dat. ,,Boerenjongens bereiden was intensief, daar hielpen we mee. Ook flessen spoelen en etiketteren hoorden erbij.’’

Hun vader had architect willen worden, maar voelde zich min of meer verplicht de slijterij voort te zetten. Hij breidde de zaak uit met een distilleerderij in het Soephuisstraatje en importeerde vaten wijn die hij zelf bottelde.

Vierde generatie Van Erp

Herman nam de zaak in 1978 over, Tom Brouwers kwam twee jaar later in dienst en Gerard weer een jaar later. Ze breidden de zaak uit met een groothandel die de horeca van drank voorzag, gingen samenwerken met drankenhandel Lijfering en openden in 2010 een winkel in Roden voor de vierde generatie Van Erp.

Maar de tijd raasde voort, brouwerijen en bieragentschappen timmerden dusdanig aan de weg dat zij de horeca bevoorraden. Slijterij Van Erp in de Ellebogenbuurt zucht onder de concurrentie van supermarkten en de rust in de stad. Van Erp zag tal van winkelbedrijfjes om zich heen verdwijnen.

Desalniettemin is het plan om het eeuwfeest te vieren door in samenwerking met Hooghoudt een nieuw drankje op de markt te brengen. Want het 100-jarig bestaan móet gevierd, zo veel is zeker. ,,Recessie of niet, crisis of niet: er is altijd reden om te genieten’’, zegt Herman over de klanten die Van Erp weten te vinden. ,,Wij hebben altijd blije mensen in de zaak’’, besluit Tom Brouwers.

menu