Een container in de Jozef Israëlsstraat.

Omwonenden trekken aan de bel over sloop in Schildersbuurt Groningen: 'Puur vakmanschap verdwijnt in rap tempo'

Een container in de Jozef Israëlsstraat.

Glas-in-loodramen, suitedeuren, marmeren schouwen, plafondversieringen en handgesneden trapleuningen: ze belanden massaal in de vuilcontainer in de Schildersbuurt. Want in de karakteristieke panden verrijzen appartementen. Omwonenden trekken aan de bel.

‘Zoek de verschillen. Groningen. Schildersbuurt. Jozef Israëlsstraat. Augustus 2020 en september 2020. De nieuwe eigenaar van een aantal recent verkochte woningen uit de periode 1905 - 1908 laat het complete historische interieur slopen om er moderne appartementen van te maken, omdat die een hogere huuropbrengst hebben. 112 tot 115 jaar oude originele trapleuningen voorzien van houtsnijwerk, schouwen, rijkversierde plafonds en glas-in-loodramen: alles wordt kort en klein geslagen en in containers gedumpt.’’

Het is deze week een berichtje op Facebook, vergezeld van enkele foto’s. Binnen de kortste keren regent het reacties. Zonde, zo is de teneur. En: hoe kan het dat dit mag?

 

In elkaar geslagen

Bewoners van de Jozef Israëlsstraat zien met lede ogen aan wat er met hun fraaie buurhuizen gebeurt. Pandeigenaren laten er kleine appartementen in bouwen, waarvoor alle authentieke elementen moeten wijken. ,,Alles wat karakteristiek is, wordt eruit gesloopt. In rap tempo verdwijnt puur vakmanschap, het wordt in elkaar geslagen en in de vuilcontainer gegooid. Het doet me gewoon pijn’’, zegt een bewoonster.

Ze belt geregeld met de Stichting Monument & Materiaal als ze paneeldeuren, suitedeuren of unieke raampjes in de vuilcontainer ziet liggen. ,,De binnenkant van de huizen verloedert. Op deze manier kunnen die panden nooit meer gerestaureerd worden. Zo komt het evenwicht in de straat nooit terug’’, zegt ze.

loading

 

Balans is scheef

Ze doelt op het teveel aan studenten. Ze denkt dat wel 70 procent van de straat door studenten wordt bewoond. Volgens haar kunnen uitgewoonde studentenhuizen terug veranderd worden in gezinswoningen, maar als de binnenkant wordt opgedeeld in zo veel mogelijk strakke appartementen, is dat voorgoed onmogelijk.

Verantwoordelijk wethouder Roeland van der Schaaf erkent dat de balans tussen studenten en ‘gewone’ bewoners scheef ligt in de Schildersbuurt. Volgens hem is in de Jozef Israëlsstraat 40 tot 50 procent van de huizen bewoond door studenten.

Dat buurtgenoten met afgrijzen kijken naar de sloop van het interieur van de oude panden, snapt hij. ,,Het zijn huizen met allure. Ze vallen onder beschermd stadsgezicht, vandaar dat de buitenkant moet blijven zoals die altijd was. Ook staan er een aantal Rijks- en gemeentelijke monumenten in die buurt, daar mag je binnen de boel niet zomaar slopen.’’

loading  

Splitsingsverbod

Volgens hem gebeurt er op dit moment niets onwettigs in de Jozef Israëlsstraat. ,,Sinds 2017 geldt een splitsingsverbod. Dat betekent dat er geen panden meer opgekocht kunnen worden om kamers of appartementen in te maken. Maar bestaande kamerverhuurpanden mogen wel omgeturnd worden tot appartementencomplex, mits het aantal bewoners van het huis vermindert en de appartementen minimaal 24 vierkante meter zijn.’’

Hij zegt dat de gemeente het beleid heeft aangescherpt om de druk op de Schildersbuurt te verminderen. ,,Er zijn daar veel te veel kamerverhuurpanden, dat hebben we in 2017 een halt toegeroepen. We proberen te handhaven, maar dat is een lange weg. Eigendom is goed beschermd. En overal heb je een vergunning voor nodig, behalve in de woningmarkt. Iedereen mag vastgoed verhuren, dat is vogelvrij. Dat maakt het lastig om op te treden tegen misstanden.’’

Van der Schaaf zou wensen dat het evenwicht terugkeert in de wijk. De gemeente is volgens hem financieel niet bij machte om panden op te kopen. Een oplossing is volgens hem dat bewoners zich organiseren en als coöperatie studentenhuizen opkopen om er een ‘gewoon’ huis van te maken. ,,Als gemeente willen we dat faciliteren.’’

menu