Ruim de helft van D66-leden Haren keert partij per 1 januari de rug toe

Ruim de helft van de D66-leden in de voormalige gemeente Haren spreekt met ingang van het nieuwe jaar haar wantrouwen in de landelijke partij uit.

De van oudsher trouwe schare D66-leden zegt per 1 januari haar lidmaatschap op. Onder de opzeggers velen die decennialang in meer of mindere mate actief deelnamen aan de lokale politiek. De partij heeft haar eigen standpunten met voeten getreden, menen zij.

Richtingwijzers

„Wij hebben vijf richtingwijzers”, zegt Marjan Bachman, tot voor kort fractievoorzitter van D66 in de Harense gemeenteraad. „Vertrouw op de kracht van mensen en koester het democratische proces. Dat heeft de partij in het herindelingsproces van Haren volledig naast zich neergelegd.” Bachman zegt dit niet omdat ‘Haren haar zin niet kreeg’, zoals sommige partijgenoten uit regio en land suggereren. Het grote kritiekpunt is de manier waarop de besluitvorming tot stand is gekomen.

Struikelblok

„Het eerste struikelblok is dat mensen niet bereid zijn tot een dialoog”, zegt Ries de Langen, 40 jaar lid en tot de laatste dag actief in de Harense fractie. „De herindeling stond vanaf het begin bekend als omstreden. Dan verwacht je naar democratische traditie hoor en wederhoor.” Maar gesprekken om inhoudelijke argumenten uit te wisselen kwamen ondanks vele verzoeken van de Harense afdeling niet op gang. En als er na veel trekken en duwen eindelijk een uurtje vrijgemaakt werd, bleek de boodschap al gauw: pas je maar aan.

Grafrede voor Haren: Lang leve Haren!
Lees verder

„Het pijnlijke punt is dat het ons niet om het resultaat van de besluitvorming gaat”, zegt Wil Legemaat, 32 jaar ingeschreven en onder meer raadslid in de laatste Harense coalitie. „Het zal misschien verbazen, maar wij zijn nooit tegen herindeling geweest.” Wel wilden de lokale politici zelf een partner kiezen. „Veel argumenten om met de stad samen te gaan klopten gewoonweg niet. Ondertussen hadden wij de gemeente Tynaarlo op het oog om een groene buffer tussen Assen en Groningen te vormen.”

Geen inhoudelijke gesprekken

Pogingen om daar inhoudelijke gesprekken over te voeren, werden vanaf het begin in 2013 tegengehouden. Zowel bij de provincie, als bij het regiobestuur. „Ik heb in 2016 aan de bel getrokken bij het landelijke bestuur, omdat ik zag dat hier problemen van zouden komen”, zegt Bachman. „Ik vroeg of er een vertrouwenspersoon binnen de partij was om de gang van zaken te bespreken, maar die bleek er niet te zijn. Ik werd terugverwezen naar het regiobestuur.”

Van het kastje naar de muur, met als enige redding nog de landelijke politiek. „Waar ik vooral op hoopte, is dat onze partij tijdens het Tweede-Kamerdebat zou zeggen: ‘Haren heeft gelijk, ze kunnen het eigenlijk best zelf. Maar wij vinden het toch beter om voor de herindeling te stemmen omdat het goed is voor de stad’”, zegt Legemaat. „Dan hadden ze onze argumenten erkend en was het bestuurlijke standpunt helder geweest. Dan hadden we het eerlijke verhaal gehoord.”

Ondoorzichtige besluitvorming

De ondoorzichtigheid van de besluitvorming benauwde de Harense D66’ers vanaf het begin. „Wij zijn als partij juist opgericht om transparantie en dialoog mogelijk te maken”, zegt De Langen. „Om een ander soort politiek te bedrijven dan achterkamertjespolitiek. Nu is het alsnog van bovenaf opgelegd. Dat zie je niet alleen in het besluit rondom Haren, maar ook in landelijke thema’s.” Vooral in de laatste jaren waarin D66 als coalitiepartij zich vaak als een man achter het coalitieakkoord schaarde.

„Het bestaat niet dat alle Tweede Kamerleden altijd overal hetzelfde over denken”, zegt Bachman. „Toch zie je bijna altijd de stemdscipline terugkomen. Niemand die de moed heeft om, als een besluit tegen zijn geweten in gaat, een ander geluid te laten horen.” Een slechte ontwikkeling die niet bij de partijwaarden past, menen de Harense oud-politici. „Het is onverenigbaar met de beginselen waarop D66 is gebouwd”, zegt Legemaat. „Maar ik zie wel een tendens, namelijk dat de partij heel bestuurlijk is geworden.”

Besturen is meedoen

En hoewel besturen betekent dat je meedoet, mag het niet ten koste gaan van de waarden die je als partij zegt uit te dragen. „Er is geen transparantie meer, er is grote partijdruk en er worden rare besluiten genomen doordat zaken van bovenaf worden opgelegd”, zegt De Langen. „Als het Harense voorbeeld nu een weeffoutje was, dan hadden we daar overheen kunnen stappen. Maar naar mijn gevoel is er iets fundamenteel misgegaan binnen de partij. Het handelt zoals de partijen waar Hans van Mierlo in 1966 juist tegen in opstand kwam.”

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.