Sanne Meijer: "In dit deel van de wereld wil ik blijven. Hier ligt mijn leven."

Sanne Meijer (26) fietst door Groningen, op zoek naar de schatten van de provincie

Sanne Meijer: "In dit deel van de wereld wil ik blijven. Hier ligt mijn leven." Foto: Geert Job Sevink

Sanne Meijer (26) heeft een grote liefde voor het verleden, de cultuur, het landschap en de mensen van Groningen. Ze draagt die al jaren op allerlei manieren uit.

Ze is lid van het team achter De Verhalen van Groningen, coördineert het Pronkjewailpad en schrijft over haar Groningse ontdekkingsreizen. Aan welk stukje aarde Sanne Meijer (26) haar hart heeft verpand, mag duidelijk zijn.

Ze woont in de stad. Van daaruit maakt ze haar reizen door de Ommelanden. Regelmatig reist ze naar De Maten, een klein dorp bij Ter Apel, op de grens van Groningen en Drenthe, waar het zo oneindig veel stiller is dan in de stad.

‘Eigenlijk ben ik Drents’

In De Maten wonen haar ouders. ,,Hen bezoek ik natuurlijk vaak’’, zegt ze. ,,Mijn ouderlijk huis staat, sssst, vertel het niet verder, in het Drentse deel van het dorp. Eigenlijk ben ik dus Drents. Maar in mijn jeugd was het leven al helemaal gericht op Ter Apel, op Groningen dus. Daar zat ik op de basisschool en op de Regionale Scholengemeenschap, daar had ik vrienden en vriendinnen.’’

Op die scholengemeenschap had ze bovendien twee leraren die haar inspireerden: meneer Smit en meneer Eggens. Ze gaven geschiedenis en vertelden over de oudheid, de middeleeuwen en jongere tijden, over koningen en keizers en revoluties. ,,Ik vond het een prachtig vak, geschiedenis, en ging het in Groningen studeren.’’

Ze betrok een kamer in de stad en stortte zich op het recente verleden van het Midden-Oosten. Dat deel van de wereld, met al zijn grote problemen, had toen haar interesse. Ze had het gebied graag bezocht, maar had daar het geld niet voor. Ierland bereisde ze wel, een halfjaar van haar studietijd bracht ze daar door.

,,Maar dat was niet voldoende om mijn reislust te doven. En daarom besloot ik in mijn eigen provincie Groningen op reis te gaan. Ik besefte dat ik die nog niet eens zo goed kende. Mijn geboortestreek Westerwolde natuurlijk wel, maar andere delen niet.’’

Op de fiets de stad uit

En dus pakte ze op een goede dag, hij staat scherp in haar geheugen gegrift, de fiets en pedaleerde de stad uit. Het ging naar Leegkerk, een klein dorp met een oude kerk. Ze stapte er af, bekeek dat godshuis, sprak er met mensen en keerde voldaan en nieuwsgierig terug in haar studentenkamer. Voldaan, omdat het zo’n mooie kleine reis was geweest. Nieuwsgierig, omdat ze meer over dat kerkje en het dorp wilde weten.

,,Dus zocht ik er informatie over op. Ik schreef ook een blog over mijn kleine tocht en besloot meer van zulke reizen te maken.’’ Op vrije dagen, vaak in de weekeinden, fietste ze de stad uit om weer een dorp te verkennen. Soms stapte ze met haar fiets in de trein om verder weg uit te stappen en op ontdekkingsreis te gaan. Zo doorkruiste ze het Hogeland, het Oldambt, het Westerkwartier. Ze maakte kennis met de natuur in al die gebieden, met de mensen, hun geschiedenis.

,,Ik bleef zulke tochten maken toen mijn studie erop zat en bleef er verhalen over schrijven. Het was prachtig om te zien dat veel mensen ze lazen; ik kreeg mooie en positieve reacties. Ik bedacht me hoe mooi het zou zijn als ik mijn liefde voor Groningen ook beroepsmatig zou kunnen uitdragen. Daarom richtte ik mijn eigen kleine bedrijf op.’’

Sanne Meijer Onderweg

Dat bedrijfje met één werknemer, Sanne Meijer Onderweg, voert cultuurhistorische projecten uit en heeft inmiddels verschillende opdrachtgevers. Tocht om de Noord, organisator van het jaarlijkse gelijknamige wandelevenement, is er een van. Die heeft het Pronkjewailpad opgezet; twee wandelroutes over bestaande paden die wandelaars op zelf gekozen tijdstippen met een app kunnen afleggen.

,,Ik ben de coördinator van die routes. Ik probeer ervoor te zorgen dat de paden er goed bij liggen en regel dat de wandelaars via hun app iets leren over de geschiedenis van het betreffende gebied.’’

De Stichting Verhalen van Groningen is een andere opdrachtgever. Die verzamelt verhalen over het verleden van Groningen, legt die vast en publiceert ze op haar website. ,,De verhalen worden bijvoorbeeld verzameld door het organiseren van Verhalencafés, openbare bijeenkomsten waarop mensen iets kunnen komen vertellen over een bepaald thema. Dit jaar is dat 75 jaar bevrijding. We horen er soms de mooiste dingen, onbekende schatten als het ware, die mijn kennis over Groningen nog meer vergroten. Het is mooi om die te bewaren en ervoor te zorgen dat ze niet verloren gaan.’’

Verliefd op Ierland

De schatten van Groningen, ze lopen als een rode draad door haar leven. Waarbij er wel één ander stukje aarde is waarvan ze de schatten ook koestert: Ierland. Ze leerde het kennen in haar studietijd. ,,Ik zat toen een halfjaar op de Universiteit van Cork, de stad aan de zuidkust van Ierland. Ik was op slag verliefd. De vriendelijke mensen, het prachtige landschap met zijn heuvels, bergen en groen, zijn romantiek.’’

Ze bleef Ierland na haar studietijd regelmatig bezoeken en doet dat nog altijd. Nog steeds voelt ze zich er thuis. Ja, als er één stukje aarde kan tippen aan Groningen, is dat Ierland.

Momenteel houdt het coronavirus haar vast in Groningen en heeft ze de tijd om Grunneger Doemkes te bakken. Een historisch, ooit heel populair Gronings koekje dat ze met een eigen recept nieuw leven heeft ingeblazen (deze krant berichtte er onlangs over).

Maar ze kijkt vooral vooruit naar de post-coronadagen als ze weer vaker Roodeschool kan bezoeken, waar haar vriend Arjan woont. En ze wil weer fietsend op ontdekkingsreis gaan. ,,Ik ben nog lang niet uitgekeken in Groningen, er zijn nog zoveel plekken die ik moet zien. Ik neem er de tijd voor, want in dit deel van de wereld wil ik blijven. Hier ligt mijn leven.’’

Paspoort

Naam: Sanne Meijer

Leeftijd: 26 jaar

Woonplaats: Groningen

Privé: ongehuwd, vriend Arjan

Hobby’s: lezen, bakken, Groningen

menu