Sinterklaas, hier in zijn eentje op weg naar Warffum in 2013, heeft het wel vaker moeilijk gehad bij zijn intocht in Nederland.

De vreemdste Sinterklaas ooit door corona. Maar hij komt (en niemand kan in de zak mee naar Spanje)

Sinterklaas, hier in zijn eentje op weg naar Warffum in 2013, heeft het wel vaker moeilijk gehad bij zijn intocht in Nederland. Foto: Duncan Wijting

De stoomboot meert zaterdag aan in Zwalk. Sinterklaas komt ondanks corona gewoon naar Nederland. Er is geen weldenkende volwassene die kinderen zou durven vertellen dat schoentje zetten en pakjesavond dit jaar niet doorgaan.

Het wordt misschien wel het vreemdste Sinterklaasfeest ooit. Ook de goedheiligman zelf, inmiddels dik 1700 jaar oud, zal opkijken als hij vanaf Pakjesboot 12 voet aan wal zet in ons land en er geen hordes kinderen op de kade staan. Zijn pieten hebben zelfs moeten zoeken naar de plaats van aankomst, want alleen volwassenen weten waar Zwalk ligt.

We kunnen universiteiten sluiten, theaters, horeca en sportcomplexen, we kunnen een heel land in de vergrendeling gooien, een streep zetten door evenementen, bijeenkomsten en concerten, over één feest bestaat geen twijfel. Sinterklaas komt naar Nederland en gaat, zoals hij al sinds mensenheugenis doet, met zijn schimmel over de daken, laat het cadeautjes regenen in de schoorstenen en natuurlijk klinkt op 5 december plotseling de voordeurbel.

Hulpsint in de Kever cabrio

Zij het dat het een feest met beperkingen wordt. Grote intochten zijn geschrapt, evenals de kleinere in de dorpen, waar hulpsinterklazen arriveren per rondvaartboot, brandweerwagen of Kever cabrio. Wat nog steeds kan is dat hij ergens aanbelt of een basisschool bezoekt.

We koesteren de illusie. Sinterklaas is magie, of in jongerentaal ‘legend’. Een feest van generaties, voor jong en oud, want oud is ooit jong geweest en herinnert zich de tijd van belofte en verlangen. Het zingen, het schoentje zetten, de blik naar buiten, naar het donker, de maan en de straat uit, in de hoop een glimp van de goedheiligman op te vangen.

Niet in beton gegoten

Een streep door het grootste kinderfeest van Nederland zou een streep door droom en fantasie zijn en kinderen die niet dromen en fantaseren zijn geen kind meer. Dus houden we het mysterie ook in coronatijd in stand en vervullen de in hanenpoten geschreven verlangens op al die lijstjes.

Het is dit jaar anders. Maar dan is het maar even anders. De weldoener, geboren in Patara, later naar Myra verhuisd en sinds begin negentiende eeuw in Spanje wonend, heeft zich in de voorbije eeuwen wel vaker aangepast. Het Sinterklaasfeest is nooit in beton gegoten geweest.

Verboden schoen te zetten

Hij lag ook wel vaker onder vuur. Na de reformatie maakten protestanten bezwaren tegen de ‘katholieke heiligenverering’ en probeerden het feest af te schaffen. In Delft is dat rond 1600 zelfs ook gebeurd. Andere steden verboden het zetten van schoenen en het openbaar verkopen van lekkernijen en Maarten Luther bleek evenmin fan.

Sterker nog, Sinterklaas zelf is in de loop der tijd veranderd. Hij begon als beschermheilige van kinderen, werd daarna een boeman genaamd ‘Zwarte Klaas’, een ‘hardhandig pedagoog’, aldus Wikipedia en evolueerde vanaf de late achttiende eeuw tot de kindervriend die we nu kennen.

Kaatsenballen en Vlog camerahouder

Hij zag zijn knechten veranderen van zwarte pieten in regenboog- en roetveegpieten en met het toenemen van de welvaart ondergingen ook de verlanglijstjes een update. Een pop met vlechtjes, kaatsenballen in een net en bromtol met zweep worden zelden nog gevraagd. De kindertjes van de 21ste eeuw wensen een solar robot, happy socks, persoonlijke beschermengel to-to, Science For You Prank Fabriek, ballie pattas of Vlog camerahouder.

Ook de benadering ging met de tijd mee. Van ‘lieve Sint en Piet’ werd het ‘ Ewa faka niffo ’, zoals de goedheiligman al eens voorlas in de reclame van Bol.com.

Bianca, Majestueuzo, Sasmona, Amerigo, Ozosnel

Kinderen passen zich, daarvoor zijn het kinderen, gemakkelijk aan. Ze zullen de wijzigingen accepteren en als anders ‘vol verwachting’ voor de buis zitten omdat na aankomst van ‘die gast’ het schoentje zetten kan beginnen, met brood en wortels voor het paard van Sinterklaas. Over veranderingen gesproken. Zelfs het edele dier ontkwam er niet aan en kreeg verschillende namen. Van Bianca of Majestueuzo werd het Sasmona, vanaf 1990 was het Amerigo en na diens pensioen vorig jaar hebben we het over Ozosnel.

Het wordt wel echt anders voor de jongeren en (jong)volwassenen die geen deel uitmaken van een huishouden. Zij vieren Sinterklaas normaliter in klein of groot verband, met lootjes trekken, surprises, boerenkoolmaaltijd of spelletjesavond, al dan niet uitmondend in een danceparty. Die makkers moeten het wild geraas deze jaargang even staken.

Over tien jaar lachen we hierom

Maar de mens is altijd inventief geweest. Cadeautjes geven kan via de post, het glas heffen via Teams, Webex of andere online beeldconnecties en gedichten zijn te mailen of te appen. De kans is groot dat het bij één keer blijft, aangezien er vaccins in de maak zijn en dan is het zoals met wel meer: over tien jaar lachen we hierom. Al wordt het in ieder geval een Sinterklaasfeest om nooit te vergeten.

Wat blijft, corona of geen corona, is dat de maan door de bomen schijnt en de gezelligheid in gezinsverband, met rondstuitende kinderen die na vandaag tot en met 5 december geen oog dicht doen. En er is een héél belangrijk voordeel van Sinterklaas vieren in een land dat in de vergrendeling zit: niemand kan in de zak mee naar Spanje.

menu