De gerenoveerde snikke Dieverdoatsie draagt voor het eerst weer toeristen

Snikke Dieverdoatsie vaart weer na een jarenlange renovatie (en de Krinkiespijer spuugt precies op het goeie moment)

De gerenoveerde snikke Dieverdoatsie draagt voor het eerst weer toeristen Foto: Harry Tielman

Raketatakata! Opvarenden van de Dieverdoatsie schrikken zich een hoedje als schipper Hans de Zwart de motor van de gerenoveerde snikke zaterdagochtend start. De alarmbellen van de Eurobrug in Stadskanaal rinkelen het schip toe als het van de Handelskade loskomt.

Daarmee is de eerste proeftocht met gasten een feit. De snikke werd de afgelopen jaren gerenoveerd voor 50.000 euro. Het onderwaterschip kreeg een nieuwe coating, het stalen dak is vervangen, het stuurpaneel, roer, kombuis en toilet zijn vernieuwd en het interieur is opnieuw afgetimmerd en van een nieuw laagje verf voorzien.

Het houtwerk is netjes afgewerkt, binnen staat de gerenoveerde bar die uitkijkt over een reeks vierzitjes. Het hout glimt door het licht uit de ruitjesglazen.

Vrolijk boottochtje

De acht gasten zitten echter buiten, het is een jolig stel. Deels uit Limburg, deels uit de buurt. Een van hen wijst naar het standbeeld De Krinkiespijer langs het kanaal. Het oude mannetje staat klaar om een straaltje water het kanaal in te spuwen. „We hebben ‘m zo afgesteld dat hij precies spuugt als wij langskomen”, lacht een vrijwilliger.

Het schip moet ‘zwaaien’ (in niet-zeemanstaal: omkeren) bij Eetcafé ‘t Gemaaltje. Met anderhalve meter aan weerszijden is dat nog wel een kunst, maar later zal blijken dat het kanaal op sommige plekken nog smaller is. Het is met de hand gegraven, wordt verteld. De Limburgers zijn er verbaasd over. Een opvarende uit Musselkanaal grapt over het eeuwenoude infrastructuurproject: „Zwaar werk, het is mij gigantisch in de rug geschoten.”

Genoeg te vertellen aan toeristen

De gastheren op de Dieverdoatsie zoeken nog een beetje naar wanneer wie wat vertelt, te meer omdat er zoveel te vertellen is over over het schip, dat gebouwd werd als leer-werktraject. Over de rijke historie van het dorp en hoe trekschuiten en snikkes welvaart brachten over het kanaal. En over hoe dat kanaal een impact had op de architectuur

Neem de uitbouwseltjes aan de huisjes ‘de krimpies’ bijvoorbeeld, vertelt gastheer Wim Laphor. Die werden zo gemaakt dat bewoners konden uitkijken op het kanaal. En vanwege de pachtgelden werden de huisjes op korte afstand van elkaar gebouwd, maar met zoveel ruimte dat er precies een bakfiets doorheen kon. Intussen valt de Limburgse Kelly wat op: „Ze openen de bruggen nog met de hand!”.

Op juist die verwondering hopen de vrijwilligers. Zij willen de geschiedenis graag een podium bieden en het toerisme een impuls geven. Waar nu nog een kort stukje wordt gevaren, moet de Dieverdoatsie volgend jaar gaan pendelen langs allerlei toeristische attracties, zoals muziekmuseum Musica en Museumspoorlijn STAR, waar opvarenden de boot kunnen verlaten en de locomotief opstappen. Een aantal ideeën en samenwerkingen is er al, meer zijn altijd welkom, zegt voortrekker van het project Jaap Duit.

menu