Spannende tijden voor kappers door corona: Moedig voorwaarts in verknipte tijden

Kapster Marjon Dijkhuizen (rechts) verkoopt elke donderdag vrijdag en zaterdag kleurensetjes aan haar vaste klanten Foto: Reyer Boxem

Het zijn spannende tijden voor kappers en hun klanten. Mogen ze binnenkort weer knippen en geknipt worden? En zo niet, wat moet je dan doen als rusteloze onderneemster? Verslag van de week van kapster Marjon Veenhuizen, eigenaresse van kapsalons in Tolbert en Marum.

Dinsdag 14 april

Zeven uur. Normaal gesproken gaat dan de wekker van Marjon Veenhuizen, eigenaresse van kapsalons Hair&Beauty in Tolbert en kapsalon Martha in Marum. Maar wat is normaal tegenwoordig? Kwart over acht was het, vanmorgen. Anders had ze om negen uur de deur van de salon opengedaan. Nu checkte ze Instagram en de Facebookpagina van de salon. Alles is anders in tijden van Corona.

Corona. Dat woord. De elf kapsters en schoonheidsspecialistes van haar kapsalons willen het niet horen, ze gebruiken het niet. Wat nou corona, niks corona. Moedig voorwaarts!

Wat doet een kapster die niet knipt? Wat doet een onderneemster wier zaak noodgedwongen op een laag pitje draait? Die wordt op andere manieren actief. Zo ging ze vandaag naar de winkel om de voorjaarscollectie uit te pakken. Bij Hair&Beauty kun je je niet alleen laten knippen en naar de schoonheidsspecialist, je kunt er ook kleren kopen en sieraden en andere hebbedingen. Hoe je die artikelen kwijt raakt in tijden van… eh… dat woord, daar weet Marjon Veenhuizen wel wat op. Daar maakt ze gewoon een speciale actie van, die ze bekend maakt via Facebook.

Deze tijd maakt vindingrijk. En je komt aan andere dingen toe. De beide salons hebben een grote poetsbeurt gehad. En nu kan ze eindelijk eens goed bedenken hoe ze de inrichting van haar nieuwe kapsalon in Marum- was pas zes weken open- kan stroomlijnen. Ze heeft zitten nadenken over de inhoud van de wekelijkse nieuwsbrief. Zo heeft ze gekookt. Uit een kookboek. Een soort van ovenschotel. Ze kookt anders nooit.

Veel denkwerk, dus, dezer dagen. Veel achter de pc zitten. Is niet zo haar ding, eigenlijk. Maar je wordt op een andere manier creatief, dat is ook wat waard. Zo zijn haar kapsters gaan vloggen. In hairtutorials leren ze de klanten hoe ze zelf hun haar kunnen föhnen en krullen. Niet alle meiden zaten erop te wachten, maar ze doen het hartstikke leuk.

Maar ze heeft vandaag iets gedaan wat haar eigenlijk wezensvreemd is: ze heeft financiële steun aangevraagd bij de gemeente. Nog nooit eerder hoeven doen. Raar idee. Maar ze moet. Straks zijn ze zes weken dicht, haar bedrijf heeft wel wat vet op de botten, maar er zijn de loonkosten, die gaan wel door, dit houdt ze niet lang vol. En die zomercollectie moet ze wel kwijt. Ze is een positief denkend mens. Ze stroopt haar mouwen op. Ze bedenkt andere dingen. Creatieve dingen. Maar soms ligt ze er wakker van.

Ze mist haar salon, de mensen om haar heen, haar klanten, haar team, het praten, het werken met haar handen. Ze mist de geur. Vanmorgen deed ze de deur open van de winkel en toen rook ze het weer. De geur. Net alsof ze terugkwam van een lange vakantie.

Maar dit is geen vakantie.

 

Woensdag 15 april

Marjon Veenhuizen laat haar korte haar groeien. Zelfs een kapster moet haar eigen kapsel aanpassen aan tijden van corona. Anders had ze, zoals gewoonlijk, eens in de zes weken met alle meiden een knip-en kleuravond gehouden waarop ze elkaars haar hadden gedaan. Maar nu niet. Bijkleuren gaat nog, maar haar eigen haar knippen; nee. Zo krijgt het woord ‘Lok down’ een nieuwe betekenis. Zit je haar leuk, zeggen de mensen tegen haar.

Buiten schijnt de zon, binnen zit Marjon Veenhuizen achter haar laptop. Net als haar twee dochters. Het huis lijkt soms op een klein kantoor. Positief blijven. Positief. Ze doet wat ze kan. Heeft de zaak drie dagen per week opengesteld om uitgroeisetjes te verkopen aan haar vaste klantenkring. Ze werkt aan een nieuwe website en webshop. Ze hoopt dat ze op 28 april weer open kan.

Een groot deel van de dag, van half elf tot half drie, besteedt ze aan het volgen van een online les over social media, samen met schoonheidsspecialiste Kim. Was toch inspirerend. Leidde tot nieuw plan, vanaf volgende week op te zetten: avondjes personal shopping bij de kapsalon. Met advies over make-up, kleur, kleding, huidverzorging, alles op gepaste afstand uiteraard. Komen al die moeders er ook weer eens uit.

Kan ze zich voorstellen. Zelf wordt ze wel eens chagrijnig van ‘dit ding’. Alleen werken is eigenlijk niks voor haar. Maar ze maakt van de nood een deugd. Maakt foto’s in de salon voor haar nieuwe webshop, die volgende week operabel moet zijn. Rijdt pony met haar jongste dochter.

Hondje Nola, kleine Pomeriaan, ziet er trouwens weer knap uit. Ze heeft hem gekamd en geknipt. Best goed gelukt. Kappen, ze verleert het nooit. Maar haar handen jeuken.


Donderdag 16 april

Marjon Veenhuizen heeft al vaker rare dromen gehad in haar leven. Maar dat de minister-president daar ooit in zou voorkomen, had ze toch niet gedacht. Afgelopen nacht was het zover. Rutte stond achter de microfoon en zei dat er misschien over een tijd bepaalde bedrijven ‘heel beperkt’ open zouden kunnen. Toen werd ze wakker.

Heel beperkt! De woorden zitten haar tamelijk hoog. Wat bedoelde hij daar mee? Wat is dat? Hou vol, zei hij ook, woensdagavond.

Hou vol.

Vandaag, donderdag, ging de winkel open. Elke donderdag, vrijdag en zaterdag helpen Marjon en twee collega’s vanachter een çolourbar klanten die een uitgroeisetje willen kopen. Een van de klanten- een man- was verrast: ‘Zijn jullie open? Kan ik dan mijn haar laten knippen?’

Het wordt Marjon wel vaker gevraagd. Altijd via de telefoon, altijd zijn het vreemden: of ze niet toch... En nee, ze doet het niet. Maar als het aan haar ligt, kan er over een tijd wel weer van alles. Want als er ook maar heel beperkt opengegaan kan worden, is ze er klaar voor. Ze heeft bij de kappersgroothandel handschoenen gekocht, wegwerpkappersmantels, mondkapjes. Ze heeft na zitten denken hoe ze open kan met inachtneming van de veiligheidsmaatregelen: met vier kappersstoelen in plaats van negen, schotjes ertussen, werken in kleinere teams. En stel. Stel dat Rutte vanachter diezelfde microfoon straks gaat zeggen dat de kappers op 29 april heel beperkt open mogen, dan gaat kapsalon Hair&Beauty open op de eerste seconde dat dat mag: om 12 uur ’s nachts.

Leuk toch? En dan de eerste knipbeurten doneren aan een goed doel. Ach, je maakt er wat van, van deze verknipte tijden.

Het is raar. Haar gevoel zegt: ik wil open. Maar haar verstand zegt: stel je voor dat ‘heel beperkt’ betekent dat ze met twee man in de winkel mag staan? Dan haalt ze die omzet niet. Ze heeft elf mensen die financieel van haar afhankelijk zijn, en dat moet wel doorgaan.

Hou vol. Dat zei Rutte ook, woensdagavond, door die microfoon.

Aan Marjon Veenhuizen zal het niet liggen.


Vrijdag 17 april

Had ze vanmorgen toch weer een bestelling in haar gloednieuwe webshop. Goed begin van de dag voor kapster Marjon Veenhuizen.

De zon schijnt, en om dat te vieren trekt ze haar nieuwe zwarte pumps aan en haar nieuwe jurk. Had ze gekocht voor haar vakantie op Curacao. Ze zou op 14 maart weg. Op 13 maart werd de vlucht gecanceld. Allemaal vanwege jeweetwel, dat ding. ‘Je staat er chique op’, zeiden haar collega’s Kim, Carla en Lotte toen ze binnenkwam.

Vrijdag. Dus Kapsalon Hair&Beauty ging weer open. Ze vindt het nog steeds een raar idee om pas om half tien de winkel open te doen. Had je hier anders op vrijdag moeten zijn. Drukdrukdruk van negen uur ‘s morgens tot acht uur ‘s avonds.

Ze houdt van druk. Stilzitten kan ze wel, maar alleen op vakantie.

Dit was een ongewone week in een bizarre tijd, blikt ze terug. Ze is constant bezig met plannen maken. En dat gaat goed; die loterij voor een waardebon in de eerste week van de lock-down? Konden zich dertig mensen voor opgeven. Het waren en 120 geweest. Vanmiddag nog aan de lunch, in overleg met haar collega’s -netjes op afstand hoor- besloten dat ze, als ze open mogen, van acht uur ‘s morgens tot tien uur ‘s avonds open zijn. Als. Als. Of die plannen doorgaan, en zo ja wanneer, weet niemand.

Ze houdt niet van gissen. Ze plant graag vooruit. Ze is zo iemand die in februari de vakantie al geboekt heeft. Maar ze leeft nu van week tot week en dat is wel een ehhhh uitdaging. Want rust is nou eenmaal niet zo haar ding. Laat het rústennnnnnn denkt ze dan. Maar ondertussen.

Stel dat ze nog niet open mag. Stel dat dat pas eind mei is. Ze heeft het erover gehad met haar personeelsleden. Dan gaan ze gewoon door op de ingeslagen weg, vond iedereen. En dat gaan ze volhouden ook. Wat nou corona? Moedig voorwaarts!

menu