Stephan Meesters wordt binnenkort 20.

Stephan Meesters uit Noordlaren wordt 20 in 2020: 'Elvis voelt als een oudere broer'

Stephan Meesters wordt binnenkort 20. Foto: Corné Sparidaens

In de rubriek 20 in 2020 vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Vandaag Stephan Meesters uit Noordlaren. Hij wordt 20 op 11 oktober.

,,Elvis is mijn ding. Zijn stijl, zijn charisma, ik vind het prachtig, en hij staat en hangt dus overal in mijn kamer. In the Ghetto vind ik een mooi nummer. En ik luister ook vaak naar Wat zou Elvis doen, van Guus Meeuwis. Daar heb ik steun aan. Elvis voelt als een oudere broer, het zou mijn opa kunnen zijn, maar toch. Bizar hoe je van iemand kunt houden die al 23 jaar voor jouw geboorte overleden is. Ik herken dingen in hem.’’

,,Hij heeft een nummer gezongen voor Martin Luther King. If I can dream. Dan zingt hij: Why oh why can’t my dream come true. Ik vind dat dat nummer bij deze tijd past. Want het gaat niet zo lekker, nu. Die spanning tussen de mensen, de onderlinge hardheid, waarom? We leven in kapitalistische tijden. Je moet leren presteren. Maar ik kan dat niet goed.’’

,,Ik was 5 jaar oud, toen ik op de kleuterschool erge hoofdpijn kreeg. Ze dachten eerst aan migraine, maar uit de scan bleek dat er een bloedpropje in mijn hoofd vastzat, waardoor de ader zich had vernauwd en ik een herseninfarct had gehad. Dat heeft gevolgen gehad voor de rest van mijn leven. Ik kan geen tattoo nemen omdat ik bloedverdunners slik, ik ben gevoelig voor teveel prikkels, kan niet naar disco’s en zo, en als ik al naar een feestje ga kan ik niet lekker meekletsen. Ik heb holle voeten en mijn two-tone schoenen zijn best hip, ze zijn wel opgehoogd. Maar ze hebben harde neuzen. Dat wel!’’

,,Niet iedereen snapt wat ik heb meegemaakt. Dat is lastig. Een onderwijzer noemde mij ooit een ‘dom kind’, nou, niet aangeboren hersenletsel heeft niets, maar dan ook helemaal niets met domheid te maken. De kunst is dus om je geen fuck aan te trekken van wat mensen van je vinden en je niet in een hoek te laten drukken, want daar word je somber van.’’

,,Mijn kamer is in een begeleid woonproject in Noordlaren. Het bevalt heel goed, al is het hier een beetje stil als je bijna 20 bent. Autorijden durf ik niet aan, maar ik hoop een brommerrijbewijs te halen, zodat ik af en toe toch eens weg kan. Op zo’n mooie ouwe Zündapp bijvoorbeeld. Lijkt me vet.’’

Grafisch vormgeven

,,Het is wel eens lastig om te zien hoe iedereen van mijn leeftijd om me heen zijn leven vormgeeft. Ik wil dat ook en ik ben dat ook vast van plan. Dit is niet hoe ik wil leven. Ik wil verder. Ik ben op het Noorderpoortcollege opgeleid tot gastheer, maar ik wil binnenkort een online cursus Grafisch Vormgeven doen. Ik barst van de plannen. Soms ben ik ongeduldig. Hoe lang duurt het nog voordat ik mijn leven in eigen hand heb?’’

,,Om mijn hals hangt een ketting met daaraan alles waar ik in geloof. Een katholiek kruisje, een Jodenster, en een hanger met inscriptie van mijn moeder: ‘To my son, never forget that I love you, I hope you believe in yourself as much as I believe in you.’ Mooi hè.’’

,,Corona maakt het lastiger om jong te zijn. Ik zou nu geen terrasje gaan pikken, dat vond ik altijd leuk om te doen. Ik had liever in de tijd tussen 1955 en 1977 geleefd, ik hou van die periode in de geschiedenis. Ik doe mijn haar wel eens in een kuif. Ik probeer mijn bakkebaarden te laten staan, hoewel; dat lukt nog niet zo. Ik herken Elvis in mezelf. Ik heb zijn hele levensverhaal nu onder de knie. Dat zijn tweelingbroer stierf, dat zijn eerste gitaar kapot werd gemaakt door pesters, dat hij zijn eerste plaatje opnam voor zijn moeder en dat dat zijn doorbraak werd. Dat je er alleen voor staat en toch iets maakt van je leven. Dat vind ik geweldig. Ik wil zelfstandig zijn. Ik sta te popelen.’’

Word je dit jaar 20 jaar en wil je meedoen aan deze rubriek? Opgeven kan via  20in2020@ndcmediagroep.nl .

menu