Loes en Cameron in Nieuw-Zeeland.

Studente Loes (22) uit Groningen zag haar vriend al meer dan een jaar niet, nu is het uit: 'Ik was drie uur te laat op het vliegveld'

Loes en Cameron in Nieuw-Zeeland. Foto: Loes Overeem

Loes Overeem (22) kon door corona haar vriend veertien maanden niet zien. De Zwolse die studeert in Groningen miste op het nippertje haar vliegtuig naar Nieuw-Zeeland, waar door covid-19 strenge regels gelden. Omdat ze geen perspectief meer zagen, besloten ze het een paar weken geleden uit te maken, hoewel ze nog smoorverliefd op elkaar zijn.

‘Loes, ze sluiten de grenzen binnen nu en twaalf uur, dus je moet nu komen’, appt de Britse Cameron (24) zijn Zwolse vriendin Loes Overeem (22) als ze op 19 maart wakker wordt. Haar koffers staan al ingepakt in haar slaapkamer, want die dag stapt ze op het vliegveld naar Nieuw-Zeeland, waar hij woont. Ze willen samen studeren en door het land reizen. Ze is gelijk klaarwakker. Paniekerig rent ze naar beneden, licht haar ouders in en springt in de auto. Hup, naar het vliegveld. Ze moet en zal haar vliegtuig naar Nieuw-Zeeland halen, zodat ze Cameron weer in haar armen kan sluiten.

Loes, hoe was dat moment voor jou?

,,Ik ben flink ingestort, want we hadden elkaar toen al een half jaar niet gezien. Ik wist dat het, door corona, voorlopig ook niet ging gebeuren.”

Dus toen moesten jullie opeens gaan videobellen, in plaats van dat jullie elkaar in de armen konden sluiten. Hoe hielden jullie elkaar op de been?

,,We belden elke dag twee keer: ’s ochtends en ’s avonds. We bakten samen taarten, liepen samen hard. We hebben heel veel dingen los van elkaar toch samen gedaan, om het maar zo te zeggen.”

Hoe hebben jullie elkaar in de eerste plaats eigenlijk ontmoet?

,,We leerden elkaar kennen, omdat ik met twee vriendinnen naar Nieuw-Zeeland kwam, om mijn bachelorscriptie geneeskunde af te ronden. Ik studeer in Groningen. De eerste dag op de universiteit van Auckland, waar we onderzoek zouden gaan doen, kregen we een gebouwtje toegewezen, en hij werkte daar als PhD-student. Hij hield heel erg van sporten, en ik ook. We raakten aan de praat. Drie weken later vroeg hij me mee uit.”

Hoe gaat het nu tussen jullie?

,,Het is echt heel verdrietig, maar we hebben het een paar weken geleden uitgemaakt. Niet omdat we niet meer van elkaar houden, maar omdat het waarschijnlijk nog zo lang duurt voordat we elkaar kunnen zien. Ik mag het land niet in, want de grenzen zitten nog op slot. Cameron kan hier wel naartoe, maar dan komt hij Nieuw-Zeeland ook niet meer in, omdat hij zelf als Brit geen Nieuw-Zeelands paspoort heeft. En we zijn allebei erg druk met onze studie, dus dat helpt ook niet.”

,,Nog een jaar op deze voet doorgaan, dat zagen we niet zitten. We gingen er allebei écht aan onderdoor. We misten elkaar zo erg. Ik werd heel zwaarmoedig, had nergens meer echt plezier in. Overal hing een wolkje voor, omdat je nog met een half been in elkaars levens staat, maar je er niet écht voor elkaar kan zijn. Daarom hebben we deze knoop doorgehakt.”

Spreken jullie elkaar nu helemaal niet meer?

,,Zeker wel! We bellen nog één keer in de week en we hebben laatst nog samen een sponsorloop gedaan. Dat hadden we al bedacht voordat het uitging. Hij liep een marathon, ik een halve marathon. Uiteindelijk hebben we samen 445 euro opgehaald voor Giro 7244, voor mensen die door de coronacrisis niet voldoende meer te eten hebben.”

,,Als dit alles achter de rug is en we beiden wat verder zijn in onze studie, willen we elkaar weer opzoeken. Cameron zei toen het uitging: ‘Ik hoop dat de wereld ons ooit weer bij elkaar zal laten komen’. We hebben gewoon echt geen geluk, met de situatie en de afstand. Maar we houden nog steeds heel veel van elkaar.”

menu