Laurens Meyer.

Terrassen open! Grootste kroegbaas van het land is zelf ook hard aan een rondje toe

Laurens Meyer. Foto: Pix4Profs/Ron Magielse

De ongekroonde koning van het Nederlandse kroegwezen. Geprezen door het bedrijfsleven en het volk dat in deze coronacrisis snakt naar brood en spelen. Bekritiseerd door ministers en uitgeputte zorgverleners. Gesprek met Laurens Meyer, aan de vooravond van de horeca-heropening.

Er staat nog geen terras voor etablissement Moeke aan de Ginnekenmarkt in Breda. Laurens Meyer (60) en zijn vrouw Maxime (51) wonen zo'n beetje om de hoek van hun 'herberg’, zoals ze dat zelf noemen. Hier ligt het hart van het imperium Meyer Beheer. Ofwel een vijftigtal horecabedrijven met 2200 mensen op de loonlijst.

De eigenaar van onder meer De Drie Gezusters in Groningen oogt fit en ongeschonden voor zijn corona-risicoleeftijd. Praat relaxed over wat hem merkbaar nog steeds bezielt. We zagen hem de afgelopen maanden vuur spuwen richting Den Haag, RIVM en iedereen die hem en zijn collega's dwarsboomden in hun ijver om restaurants en cafés met bijbehorende terrassen weer snel open te krijgen.

Slaapt u goed?

,,Kort, maar uitstekend. Dat we maandag weer open mogen, betekent een hoop werk. Maar het geeft ons allemaal ook energie. Het moet weer gaan draaien, er moet weer sfeer komen, weer wat te beleven zijn. Daar is iedereen hard aan toe.”

U heeft heftige maanden achter de rug.

,,Dat blijft voorlopig zo. Gelukkig is het prachtig weer. Ik verwacht dat alle ondernemers en onze gasten het goed oppakken. Dan kunnen we wat mij betreft met goedkeuring van de Haagse heren en dames over twee weken al de volgende stap nemen en niet pas per 1 juli.”

, ,Op dit moment is het allemaal nog spannend, veranderen richtlijnen en protocollen om de haverklap. Zoals het eigenlijk al maanden gaat. Nu hoor ik weer dat onze plastic schotten tussen de restauranttafeltjes niet zouden voldoen. Kost een kapitaal. In de supermarkt mogen ze wel, maar bij ons zou het niet werken? Waanzin. Zo is er iedere keer wat.”

Moeke

Meyer pendelt tussen het Ginneken en Groningen. Is net terug van Moeke Scheveningen en Moeke Nijmegen, twee splinternieuwe horecakindjes aan het water die deze week hun doop beleven. ,,Grandcafés. Worden top, ook al mogen we nu nog maar beperkt open. Ik kan niet alles in de gaten houden en overal bij zijn. Gelukkig hebben we een goed en sterk team, anders werd ik gek."

,,Sinds we weten dat per zaak maar dertig klanten binnen mogen en door medewerking van veel gemeenten toch met grotere terrassen mogen werken, komt er veel op ons af. Terrassenschema's, routeplanning voor de gasten en het personeel, coronaproof bedienen, de toiletten, desinfecteren, werkafspraken, nieuwe dure systemen voor reserveringen, bestellingen en betalingen... Elke locatie is anders, elke gemeente heeft haar eigen eisen. Het houdt niet op en we moeten nog beginnen.”

Snapt u die opgelegde maatregelen?

,,Ik begrijp dat ze er zijn, maar niemand snapt ze. Bovendien veranderen ze met de dag. Er is geen consistent beleid, van begin af aan niet geweest. Correctie volgt op correctie. Natuurlijk: niemand wist wat de wereld overkwam, hoe erg het zou worden, wat de beste maatregelen zouden zijn. Maar gaandeweg, met  voortschrijdend inzicht, moet je wel aanpassen."

,,In het openbaar vervoer hoef je op dit moment geen mondmasker te dragen, maar vanaf maandag is dat verplicht. En het mag geen medisch kapje zijn, geen kapje dat werkt. Is dat logisch? Een paar dagen geleden stond in de media dat het virus in de buitenlucht nauwelijks kwaad kan. Dat toonden onderzoeken een maand geleden al aan; we hadden dus veel eerder de terrassen veilig open kunnen doen. Het is buiten gezonder dan binnen. Laat mensen dan lekker naar het terras gaan.”

Niet alleen verstand van bier en bitterballen, maar ook medisch onderlegd?

,,Je moet luisteren en willen leren. Ik lees veel, ook onderzoeken. Ik kijk wat er in de rest van Europa gebeurt. En in dit vak kom je ook wel eens verstandige mensen tegen. Medici, wetenschappers, politici, bestuurders... Op basis daarvan probeer je tot gefundeerde ideeën en beslissingen te komen, niet zomaar wat te zeggen.”

Dus toen u in de krant dreigde tegen het verbod in op 1 juni álles open te gooien en uw collega's opriep dat ook te doen...

,,Dat was geen loos dreigement om de boel ordinair onder druk te zetten. Ik wist dat het kon, voelde dat de tijd er rijp voor zou zijn, vond en vind dat een overheid niet alles zomaar en zolang onder een Noodmaatregel kan scharen. Bovenal hebben we een draaiende economie nodig om niet met z'n allen naar de kloten te gaan. Om kwaliteitszorg te kunnen blíjven betalen. Als BV Nederland geven we nu 100 miljard uit en verliezen meer levensjaren dan we er mee hebben gered.”

Applaus van de horeca en het hele midden- en kleinbedrijf. Maar ook woede bij nabestaanden van coronaslachtoffers, bij zorgverleners die een nieuwe golf vrezen.

,,Besef ik, heus. Iedere week zet ik een tasje lekkers af voor mijn 87-jarige vader. Mijn moeder van 83 raakt steeds verder in de war, wil eigenlijk alleen maar alle kinderen zien.  Maar het kan nog steeds niet. Dat is erg. Maar je houdt nog steeds een heel land in gijzeling en moet ook beslissingen durven nemen met de kennis die er nu is.”

loading

Ministers als Wouter Koolmees en Hugo de Jonge waren niet vrolijk toen u riep dat jullie werden genaaid en bedrogen.

,,Maar dat werden we ook. Met beloftes voor de bühne. En nog! Kregen effectief maar 65 procent van de loonkosten als steunmaatregel in plaats van de beloofde 90 procent. Als getroffen ondernemer krijg ik voor De Drie Gezusters in Groningen ook nog eenmalig vierduizend euro. Belastingvrij, poeh-poeh. Weet u hoe lang ik daarvan de huur kan betalen? 27 uur, meneer, 27 uur.”

,,De Drie Gezusters is een icoon in de Nederlandse horeca. Daar kunnen zevenhonderd man aan tafel. En daar mag ik zo meteen bij de gratie Gods dertig mensen laten reserveren? Alle landen om ons heen werken met percentages die in de horeca worden toegelaten. Toen ik voor het eerst het getal dertig hoorde, dacht ik aan dertig procent van wat normaal binnen kan. Maar Rutte bleek het over dertig mensen te hebben!”

Ooit gedacht de hele tent te verkopen?

,,Dan had ik dat vier maanden geleden moeten doen. Toen was het nog wat waard. Nee, even serieus, natuurlijk niet. Dit is mijn leven, onze passie. Je hebt niet met 35 jaar keihard werken iets opgebouwd om het nu van de hand te doen. En daarvoor blijft het werk ook nog té leuk.”

U heeft mensen ontslagen. Er moet geld bij.

,,Klopt. Toen duidelijk werd dat het lang ging duren en steunmaatregelen niet voldoende bleken, heb ik contracten op moeten zeggen. Dat is verschrikkelijk. Mensen roepen wel eens dat wij keihard zijn en dat zonder blikken of blozen kunnen, maar dat is absoluut niet zo. Goeie medewerkers zijn ons kapitaal. Die bepalen de sfeer en zonder de juiste sfeer en service redt niemand het in deze branche.”

En nu?

,,Mijn bedrijf proberen te redden. Hoe groot is de schade, waar staan we over een jaar, wat zijn de prognoses, waar zit de rek, waar moet ik vooral op inzetten? Ik wil het niet dramatischer doen voorkomen dan het is. Maar het is nu al duidelijk dat onze branche de komende twee, drie jaar niet meer kan investeren. Dat heeft weer effect op veel toeleveranciers.”

Mooie dag, tweede pinksterdag?

,,Natuurlijk. We gaan weer open, er komt weer lucht. Ik ga proberen zoveel mogelijk zaken te bezoeken. Kijken hoe het loopt, of wij de boel op orde hebben. En hopen dat het publiek zich vermaakt en gedraagt, want wij hebben een verantwoordelijkheid, maar onze gasten vanzelfsprekend ook. Het is hoog tijd voor een beetje gezelligheid.”

menu