Theo ten V. ziet uit onvrede rechtsgang af van laatste woord in No Surrender-proces

Schetsen van rechtbanktekenaar Annet Zuurveen, van Henk Kuipers, Rico R. en Theo ten V. (rechts)

Theo ten V. (57) uit Klazienaveen, vermeend leider van motorclub No Surrender, had er langer geen zin meer in. Het lange strafproces noemde hij al eens een poppenkast. Ten V., die vorige week zes jaar celstraf tegen zich hoorde eisen, voelt zich niet serieus genomen.

Woensdagochtend kwam met het pleidooi van advocaat Umut Ural na ruim twee jaar een einde aan zijn strafproces. Ten V., door het Openbaar Ministerie gezien als de rechterhand van Henk Kuipers (die twaalf jaar tegen zich hoorde eisen), wordt verdacht van twee geweldsmisdrijven en van het leidinggeven aan een criminele organisatie.

Het onderzoek duurde jaren wat een omvangrijk strafdossier met tienduizenden pagina’s opleverde. Tijdens de behandeling van de strafzaak is slechts tien minuten met Ten V. over het dossier gesproken, zegt Ural. ,,De verdachte vraagt zich af of de rechtbank wel echt is geïnteresseerd is in zijn verklaringen.’’

Een heel rustige man

Ten V. vindt zelf van niet en zag daarom af van het hem wettelijk gegunde laatste woord. Hij zei wel iets, kort: ,,Alles is gezegd.’’

De beschuldigingen worden ontkend. Volgens Ural is Ten V. een persoon zoals hij door verschillende getuigen wordt omschreven: een heel rustige man. Iemand die met anderen meegaat als hem dat wordt gevraagd, niet iemand die leiding geeft.

Opgelegde beperkingen te zwaar

Ten V. werd in februari 2018 aangehouden en kwam in januari 2019 met een enkel bandje op vrije voeten. In juli dit jaar moest hij terug naar de gevangenis omdat hij cocaïne zou hebben gebruikt terwijl hem dat verboden was. Zijn advocaat zei destijds dat Ten V. bewust de regels had overtreden omdat het leven buiten de gevangenis met allerlei door de rechtbank opgelegde beperkingen hem zwaar viel.

Donderdag krijgen de advocaten van medeverdachten Rico R. en No Surrender-oprichter Klaas Otto het woord. De rechtbank doet op 13 november in alle zaken, inclusief in die van Henk Kuipers, uitspraak.


menu