Column Achter het Behang #38: Thuisblijven kan ook heroïsch zijn

Illustratie: Infographics DvhN

Na zes weken op elkaars lip is het meivakantie en nog steeds blijven we thuis: de laatste loodjes tot de scholen opengaan. Verslaggever Maaike Borst schrijft dagelijks over haar gezin in coronatijd.

Het is zo stil in huis dat het geluid van de waterkoker oorverdovend klinkt. De systeembeheerder gooit zijn boek aan de kant en klaagt. Hij wil niks. Helemaal niks. Ook niet dat ik ontbijt maak en koffie zet. Te veel lawaai.

Ze zijn weg. Allebei. Uit logeren bij hun nog jonge opa en oma, twee hele dagen en nachten. Het huis zonder kinderen voelt niet leeg maar vol van mogelijkheden. We kunnen boeken lezen, racefietsen poetsen, muziek maken, kledingkasten reorganiseren, doelloos op de bank hangen, de badkamer schoonmaken, films kijken of toch maar met die verbouwing beginnen.

We denken er nog even over na. Ik giet water op de koffie en het is weer stil. De systeembeheerder leest verder en ik pak zo zachtjes mogelijk de krant. Het c-woord op de voorpagina van vandaag is CO2, niet corona.

Dit is de beste vakantie die we hadden kunnen bedenken. Gek genoeg ben ik blij met het grijze weer dat geen verlangen oproept om naar buiten te gaan en blijf ik met liefde deze godganse vrije dag binnen in het huis dat ik toch al zo zelden mag verlaten.

Ik kruip weer in bed en lees hoe ontdekkingsreiziger James Cook op Hawaï aan stukken wordt gereten. Het boek gaat niet over hem. Het gaat over de vrouw die thuis op hem wacht. Haar drama doet niet onder voor dat van zijn wereldreizen: al haar zes kinderen sterven en ze doorstaat het alleen.

Thuisblijven kan ook heroïsch zijn.

Mijn heldendaad van deze dag had het doen van minstens vier achterstallige wasbeurten moeten zijn, maar de systeembeheerder is vlakbij de wasmachine een muziekstudio begonnen en neemt dromerige liedjes op dus dat wordt hem niet.

De krant maar weer. Ik lees over de heropening van Ikea, en de mensen die daarvoor in de rij staan. Nu geef ik toe dat ook bij ons een ernstig gebrek aan allerlei keukengerei aan het licht is gekomen nu iedereen de hele tijd thuis consumeert, maar van de Ikea hou ik graag nog een lange lockdown afstand.

Ik spoel een theekopje om en zet de waterkoker aan. Hopen dat ie het niet hoort.




menu