Tiemen Meulema keert niet terug naar z’n geliefde plek

Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en Werkgelegenheid praat in de schuur van de verzakte boerderij van Annemarie Heite met buurtbewoners. Alie en Tiemen Meulema kijken toe. Foto Siese Veenstra

Hij is een van de gezichten van de aardbevingsellende. Maar Tiemen Meulema uit Bedum, wiens boerderij aan Ter Laan

instortte

De foto van Tiemen en Alie Meulema naast minister Lodewijk Asscher, begin juli op bezoek in Noord-Groningen, is overbekend. Vermoeide gezichten. Ze staan de bestuurder te woord, maar dat is geen vrolijk verhaal.

Het leven is, nadat hun woning instortte, voorgoed veranderd. De kop boven het artikel haalt het laatste restje twijfel weg: ‘Het wordt er thuis niet gezelliger op’ .

Het verhaal van velen

Het verhaal van Tiemen en Alie Meulema is dat van velen. Een van de bijzondere gevallen. Forse schade door aardbeving door gaswinning, met als gevolg een energievretend gevecht met de NAM en verzekeraar. Duwen en trekken om genoegdoening, compensatie en gelijk te krijgen.

Tiemen Meulema werd donderdagavond onwel. Reanimatie mocht niet meer baten. De toen 60-jarige Bedumer gaf in september 2014 al aan dat zijn gezondheid er onder leed.

„Ik ben zwaar hartpatiënt, drie keer gereanimeerd. Er moet snel een oplossing komen. Dit trekken we niet lang meer.” Daar werd in officiële stukken ook voor gewaarschuwd.

Spullen uit het huis geroofd

Ze waren voorjaar 2014 nieuws toen ze op last van de brandweer hals over kop uit hun boerderij moesten. De door bevingen verzwakte 200 jaar oude schuur stortte in twee dagen tijd volledig in. Daarbij kwam asbest vrij. Onverlaten roofden vervolgens hun spullen uit het huis, tot en met hondenmand en beddengoed.

Het dossier Meulema leidde tot onderzoeken, vragen aan minister Henk Kamp . Een oplossing liet lang op zich wachten. Het echtpaar zat in een tijdelijke woning en hield met moeite het hoofd boven water. De lasten van de onbewoonbaar verklaarde boerderij gingen door.

Schijnend

Volgens Annemarie Heite, vertrouwenspersoon van de Meulema’s, hebben ze 2,5 jaar lang onder erbarmelijke omstandigheden in een schimmelig huisje doorgebracht, zonder enig toekomstperspectief.

Onderwijl speelden NAM, gemeente en verzekeraar elkaar de bal toe: „Het is schrijnend te moeten constateren dat een samenleving zo met kwetsbare mensen omgaat.”

Dat dossier is ‘meters hoog’. Heite: „Het bekende verhaal. Twee jaar geleden een deal met de NAM en de Shell zegt: gaan we niet doen.”

„Uiteindelijk heeft Nationaal Coördinator Groningen Hans Alders het verschil gemaakt. En experisebureau Vergnes maakte het verschil richting verzekeraar, want het instortten van de schuur zou stormschade zijn.”

Tiemen knokte tot het einde

Uiteindelijk werd besloten dat ze een nieuw, kleiner huis krijgen op hun terrein. Buitenmensen als ze waren wilden ze terug naar ‘die prachtige plek’ op Ter Laan.

Heite: „De bouwtekeningen waren net opgestuurd. De contracten zouden getekend worden. Ze hadden er zoveel zin in. Alie en Tiemen zeiden altijd: we hoeven niet per se wat we hadden. We willen gewoon een huisje waar de kleinkinderen weer op bezoek kunnen komen.”

„Tiemen is tot op het laatst optimistisch gebleven. Bleef knokken. Hij was ook zo blij met de oplossing. Het is zo erg dat hij niet meemaakt hoe het er straks uit ziet. We zijn intens verdrietig.”

menu