Hoe bevalt het ‘nieuwe’ pleintje bij de A-Kerk in Groningen. De bomenkap was en is onderwerp van hevige discussie. Maar is het er goed toeven? ,,Dit is een zithoekje in de huiskamer Groningen, met dat vloerkleed van fijn grind.’’

Ze zitten op de royale randen van een van de enorme plantenbakken in de luwte van de Der Aa-Kerk in Groningen. Esmé Nalbat (21) en Ilva Doorn (23), eerstejaars studenten van de ALO-Pabo. Ze hebben een beker koffie bij zich van horecazaak Doppio. ,,Dit is een mooi plekje onderweg van Zernike naar huis. Lekker even hier zitten’’, zegt Esmé.

Gesteggel

Dat er een hoop gesteggel is geweest in aanloop naar de realisatie van hun favoriete stekje in de stad? Ze hebben geen flauw idee. Dat De Bomenridders en bezorgde Stadjers actie hebben gevoerd om de kap van de bomen op het voormalige kerkhof tegen te gaan? Ze weten het niet, want het was vóórdat ze in Groningen woonden.

Nelleke Karst (42) heeft het getouwtrek om de zogeheten ‘nieuwe verblijfsplek’ in de binnenstad wel meegekregen. Sterker: ze was ietwat sceptisch over het nieuw aan te leggen pleintje. ,,Ik vond het zonde dat er bomen voor moesten wijken, ook omdat we helemaal niet veel groen hebben in de binnenstad.’’

Donkere hondenuitlaatplek

Tegelijkertijd zag ze als (interieur)architect dat het plantsoentje naast de kerk altijd donker was en slechts dienst deed als hondenuitlaatplek. Ze zat er nooit.

Nu zit ze er veel en graag. ,,Het is nu lichter en eerlijk gezegd vind ik het een esthetisch mooie plek. Het is een plan van voor het coronatijdperk, maar tijdens corona en ook daarna werkt het heel goed. Mensen zijn het straatleven meer gaan omarmen.’’

Vanuit haar vak beoordeelt ze het ‘nieuwe’ plein als prettig. ,,Ik vind het openbaar interieur. Het fijne grind doet aan als vloerkleed, waardoor het een zithoekje in de huiskamer van Groningen wordt.’’

Fotogeniek

Ze roemt de halfverharding waardoor de regen gemakkelijk weg kan, ze verwacht dat de planten in de bloembakken tot weelderige hoogtes groeien. Ze houdt van de verschillende uitzichten. ,,Je kunt in een lange lijn ver weg kijken tot aan de brug en aan die kant bijna tot aan het Zuiderdiep. Maar ook dichtbij, het zicht op de kerk. Die krijgt nieuw elan door dit parkje. Het is een fotogeniek plekje geworden!’’

Ook als moeder vindt ze het pleintje geslaagd, omdat het grind fietsers als vanzelf weert. En omdat het een van de weinige plekken is waar ze onbetaald kan zitten. Haar jonge kinderen spelen er gemakkelijk met andere kinderen. Ze rennen én steppen over de randen van de bloembakken. ,,Laatst zag ik studenten hier jeu de boulen!’’, schiet haar te binnen.

Wat ze nog mist? De kleurige tuinstoeltjes zoals die in Jardin du Luxembourg in Parijs staan. ,,Dat kan hier toch ook?’’ hoopt ze.

Het zou de aankleding ten goede komen, vinden ook de vrienden Michel (40) en Ronald (37) die geregeld in het nieuwe parkje zitten, bij gebrek aan ruimte op het terras van Doppio. ,,Het is nog een beetje kaal, er had van mij meer groen om de bomen gemogen’’, zegt Michel.

Vage figuren

Ronald vindt het een aanwinst voor de stad. ,,De bushalte is weg, het is hier opener geworden, echt een stuk leuker dan het was. Toen zaten hier alleen maar vage figuren.’’

Jan Pieter Janse van De Bomenridders - fel tegenstander van de kap van een aantal van de elf bomen - wil nauwelijks zeggen wat hij vindt van het ‘nieuwe’ pleintje. ,,Er ligt nog een procedure bij de Raad van State’’, zegt hij. Hij vindt dat het plein bijdraagt aan de verstening van de stad. ,,Zonde’’, zegt hij. ,,Ik vind het lelijk en bovendien luidt het de eenvormigheid van de binnenstad in.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen