Cor de Lange bestreed als ketenmarinier twee jaar lang door asielzoekers veroorzaakte overlast in Ter Apel. Binnenkort legt hij die functie neer, in de wetenschap dat veel maar nog niet alles is bereikt.

Cor de Lange verdient zijn brood bij de politie, maar werd in 2019 ‘uitgeleend’ aan Ter Apel om daar overlast veroorzakende asielzoekers aan te pakken. De uitleentermijn werd uiteindelijk twee jaar en loopt binnenkort af.

,,Waardoor ik in mei weer terugkeer bij de politie, als hoofd van de DROS Noord-Nederland, wat staat voor Dienst Regionale Operationele Samenwerking’’, vertelt De Lange (60).

Hij heeft zin in die herstart, maar blijft zich tot dan inzetten voor Ter Apel. Voor het dorp dat ’s lands grootste asielcentrum herbergt waarvan een kleine groep bewoners al jaren overlast veroorzaakt. Die uit zich onder meer in winkeldiefstallen.

,,Ruim twee jaar geleden werd in Den Haag besloten twee personen in het dorp gericht die overlast te laten bestrijden’’, blikt De Lange terug. ,,Ik werd door de politie gedetacheerd, Henk Wolthof door het COA. Ketenmariniers worden we genoemd. Henk en ik kenden elkaar al langer, we wisten wat in Ter Apel speelde.’’

De etters die rotzooi trappen

Een van de eerste maatregelen die ze namen, was het benoemen van het probleem. ,,In de periode werd dat door betrokken partijen nog wel eens omzeild. Wij zeiden: zeg nou gewoon dat het om een kleine groep mensen uit veilig verklaarde landen gaat, vooral Noord-Afrikanen. Dat zij de etters zijn die rotzooi trappen. Dan kunnen al die andere goedwillende asielzoekers met opgeheven hoofd over straat lopen.’’

In de periode die volgde, deden Wolthof en De Lange veel meer, samen met Jur Verbeek (de derde in het Zuiden actieve ketenmarinier). Ze brachten de bij de problematiek betrokken partijen, denk aan het COA, de gemeente Westerwolde, politie en ondernemers, nog dichter bij elkaar. ,,Waardoor de aanpak effectiever ging en gaat. Waardoor iemand die in het asielcentrum overlast veroorzaakt, met de koffer uit het centrum wordt gezet en daar te maken krijgt met een gebiedsverbod van de gemeente en dus Ter Apel moet verlaten.’’

Sobere opvang

De twee maakten zich ook sterk voor het toepassen van snelrecht op overlastgevers en het inrichten van een sobere opvang in een deel van het asielcentrum. ,,Mensen uit veilig verklaarde landen worden daar bij aankomst in Ter Apel in geplaatst, ook als ze zich niet hebben misdragen. We vernemen dat die sobere opvang die ook strenger wordt gecontroleerd, het voor veiligelanders minder leuk maakt om naar Ter Apel te komen. Dat veel van hen, ook de ettertjes onder hen, sneller het dorp verlaten.’’

De Lange vindt het mooi dat de aanpak in Ter Apel inmiddels ook elders in het land wordt gebruikt. Hi stelt ook dat het vertrouwen van de Ter Apelers in de overheid door die aanpak groter is geworden. ,,Maar het vertrouwen is breekbaar, we zijn er nog niet. De overlast is nog niet verdwenen, iets waar ik wel op had gehoopt, maar wel minder geworden. Hopelijk gaat het verder in de goede richting. Zo werken we momenteel aan het beter zichtbaar maken van de politie en beveiligers in het dorpscentrum. Waardoor het gevoel van veiligheid groter wordt en bij overlast nog sneller ingegrepen kan worden.’’

De resultaten van die maatregel maakt De Lange als ketenmarinier niet meer mee. ,,Mijn opvolger wel. Henk Wolthof krijgt namelijk een nieuwe marinier naast zich. Maar uiteraard blijf ik de ontwikkeling in Ter Apel volgen, met de hoop dat in de toekomst geen enkele rotzooitrapper zich daar nog meldt.’’


Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen