Veelpleger met strafblad als boekwerk gaat net zo lief naar de gevangenis

Ingang van zittingszaal 14 - Foto: Rob Zijlstra / DVHN

De officier van justitie neemt het woord ‘uniek’ in de mond. Uniek in Nederland, zegt hij dinsdagochtend in de Groningse rechtbank. De 55-jarige verdachte veelpleger ontkent het niet. Er zijn inderdaad niet veel mensen zoals hij, dat weet hij zelf ook wel. Maar om hem nou weer voor twee jaar op te sluiten?

Laurens H. uit Groningen is een man die het wel wil laten, maar het niet kan. Helemaal uniek is hij daarin niet, want er wonen wel meer hardnekkige veelplegers in en rond Groningen. Toch zit H. in de buitencategorie: hij is al 35 jaar crimineel actief.

Voor de vijfde keer werd tegen hem de twee jaar durende veelplegersmaatregel isd geëist. Driemaal werd de maatregel in de voorbije tien jaren opgelegd, een vierde maal kreeg hij ‘m voorwaardelijk. H. is ,,op zich’’ niet tegen de isd, maar liever gaat hij ditmaal gewoon naar gevangenis. Hij dacht zelf dat een maand of acht wel een passende straf zou zijn voor de twee winkeldiefstallen die hij in mei van dit jaar pleegde bij de Albert Heijn.

Moe van het leven vol list en bedrog

Tien jaar geleden zei hij tegen de rechters dat hij moe was van zijn levenswijze vol list en bedrog. In de gevangenis had hij een cursus ‘christelijk geloven’ gevolgd. Dat hij bij de bouwmarkt een slagmoermachine en een partij moerdoppen had gestolen, ontkende hij destijds niet. Zoals hij de laatste jaren eigenlijk nooit ontkent als hij wordt opgepakt. Het leverde vele veroordelingen op. Zijn strafblad is een boekwerkje. De cursus had niet veel geholpen.

Zijn leidinggevende is veeleisend en gemeen

Laurens H. wil wel anders, maar hij kan dat niet. Zijn leidinggevende is veeleisend en gemeen en heet heroïne. Het was ooit begonnen met het stelen van benzine, daarna specialiseerde hij zich in vleespakketten en cosmetica. Het waren winkeldiefstallen op bestelling. En dat doet hij nog steeds. In mei pikte hij vijf bekers Ben&Jerry’s ijs, twee dagen eerder vijftien blikjes mixdrank.

De vraag in de rechtszaal is niet of hij het heeft gedaan. De vraag is wat met Laurens H. te doen. De reclassering weet het eerlijk gezegd ook niet meer. Een idee is dat hij ergens in Groningen onder begeleiding gaat wonen in een huis zonder drugs. Succes is evenwel niet gegarandeerd. De verdachte ziet dat ,,op zich’’ wel zitten, maar net zo lief gaat hij naar de gevangenis. Dat eigenlijk nog liever dan weer een isd-maatregel.

Met het klimmen der jaren is hij milder geworden

In 2007 noemde de officier van justitie hem een ‘iwab’. Een ik-weet-alles-beter. Een aigenwiese . Die officier van justitie is inmiddels (de) rechter en zegt dat H. wel van alles kan vinden en willen, maar dat het doel van de isd-maatregel in eerste instantie is om recidive te voorkomen en om de maatschappij tegen hem te beschermen.

Laurens H. knikt, dat begrijpt hij ook wel. Met het klimmen van de jaren is hij milder geworden. ,,Als u toch isd oplegt, dan werk ik wel mee.’’

Uitspraak over twee weken.

LEES OOK: DE LAATSTE KEER (rechtbankverslag uit 2011)


menu