Verkoop mobiele telefoon via Marktplaats loopt gierend uit de hand

Rechtbank in Groningen in coronatijd - foto: Rob Zijlstra / DVHN

Beide hebben spijt, zij heeft dat zelfs verwoord in een persoonlijk gesprek met de slachtoffers. Samen maakten ze zich schuldig aan een ripdeal om aan geld te komen voor hun verslaving aan GHB.

Karin (niet haar echte naam) uit Zwartemeer is 18 jaar en is volgens de politierechter de hoofddader, ook al zegt ze dat ze het onder druk deed van haar ex, van Jan (net 20) uit Emmer-Compascuum voor wie ze bang is vanwege zijn losse handjes. Jan heet in het echt ook anders.

Ze was bij hem ingetrokken om samen het leven te vieren: in korte tijd waren ze verslaafd aan de partydrug. En hoewel GHB tot de goedkopere drugs behoren, verdween hun geld als sneeuw voor de zon. Voor dat laatste bedachten ze een sluw plan, het plan waarover ze in de rechtszaal vertelden dat ze er veel spijt van hebben.

Doel was op de koper uit te schakelen

Jan maakte een account aan op Marktplaats en dan zou zij haar mobiele telefoon aanbieden, zo goed als nieuw voor 140 euro. Al snel meldde zich een koper en werd in Emmer-Compascuum een afspraak gemaakt. Doel was om de koper na de deal met pepperspray uit de schakelen en er dan met het geld en de telefoon vandoor te gaan.

De koper kwam, met een vriend, leeftijdsgenoten van de verdachten, opdagen. In de auto werd de koop gesloten. Na de betaling zei Karin dat ze de even telefoon terugwilde om te controleren dat al haar gegevens waren gewist. Kort daarna spoot zij bijtende vloeistof in de gezichten van de kopers.

Niet doen, er komt alleen maar narigheid van

Jan vertelt aan de rechter dat hij nog tegen Karin had gezegd dat ze het niet moest doen, dat er alleen maar narigheid van zou komen. Karin daarentegen zegt dat ze het moest doen, van Jan voor wie ze angst heeft. Hij is niet voor niks nu haar ex.

Jan: ,,Ze liegt.’’
Karin: ,,Hij is inhalig en werd in onze relatie steeds gewelddadiger.’’
Hun strafzaken worden los van elkaar behandeld.

De officier van justitie zegt dat Karin zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot diefstal met geweld, aan mishandeling en het in bezit hebben van een verboden busje pepperspray. ,,Goed voor een lange gevangenisstraf.’’

Hij maakte de misdaad mogelijk

De soep wordt minder heet gegeten. De aanklager: ,,Karin heeft een grote misstap gemaakt, maar ik verwacht niet dat we haar hier terug gaan zien. Ze heeft haar verantwoordelijkheid genomen door met de slachtoffers in gesprek te gaan. Dat vind ik knap.’’

Over Jan zegt de aanklager: de rol van Jan was veel kleiner, hij was niet aanwezig bij de beroving, maar hij heeft wel handelingen verricht (account aanmaken) die de misdaad mogelijk hebben gemaakt. ,,Hij is medeplichtig.’’

Dat vindt ook de politierechter. Karin krijgt een taakstraf van vijftig uur (eis was honderd) en een voorwaardelijke jeugddetentie van een maand als waarschuwing. Aan beide slachtoffers moet ze 250 euro betalen. Jan krijgt gelijk de eis een taakstraf van zestig uur waarvan de helft voorwaardelijk. En de reclassering moet hem een tijdje in de gaten houden.

Jan: ,,Best. Kan geen kwaad.’’
Karin: ,,Ik ben al aan het sparen voor die schade.’'

menu