Vermiste Wim Korhorn terecht na grote zoektocht: 'Bizarre wending, mijn vader is levend en wel gevonden in de bosjes'

Familie, vrienden en buurtbewoners hielpen mee met de zoektocht. Foto: Jaspar Moulijn

De sinds maandag vermiste Wim Korhorn is zojuist levend en wel gevonden in de bosjes vlakbij zijn woning in de Groningse wijk Helpman.

,,Een bizarre wending in het verhaal’’, zegt zijn zoon Wouter.

Die zette samen met zijn twee broers een burgerzoektocht op in de hoop hun vader te vinden. Om 16 uur ‘s middags verzamelen zich een kleine honderd mensen in de Van Royenlaan in Groningen. Wim Korhorn woont daar in een flat, met zijn vrouw Alie.

Wim niet aanwezig bij uitvaart

Alie stierf vorige week donderdag en werd maandagochtend gecremeerd. Tot verbazing van uitvaartonderneming Monuta was Wim daar niet aanwezig.

Monuta seinde de politie in, die op haar beurt contact opnam met de zonen van Korhorn. Of zij iets van hun vader hadden vernomen.

Niet.

Ze maakten zich ongerust. Ze dachten: hij moet ergens zijn. In overleg met de politie zetten ze een zoekactie op touw waaraan tientallen bekenden en ook onbekenden deelnemen. Ze zouden zoeken tot het donker werd. En ja, ze wisten dat het zoeken was naar een speld in een hooiberg.

Groep van honderd man

De groep van honderd man wordt opgesplitst in kleine groepjes die elk een deel van de buurt verkennen. Ze kijken in steegjes, in de bosjes, aan de randen van de vijvers aan de Hora Siccamasingel.

De zoektocht is nog maar net begonnen als een vrouw enthousiast haar vondst meldt. ,,Hier! Een mobieltje!’’ Er klinkt iets van hoop, van triomf in haar stem.

,,De politie heeft het mobieltje van mijn vader’’, reageert Wouter.

Hij is gespannen. Wie weet wat dit zoeken oplevert.

Wim Korhorn

Wim Korhorn is een man van 67 jaar. Enkele jaren na de scheiding van de moeder van zijn zonen leert hij Alie kennen. Hij trouwt met haar en woont met haar samen.

Alie’s zoon is een van de tientallen mensen die op de burgerzoektocht afkomt. Na het overlijden van zijn moeder zag hij Wim nog en had hem nog aan de telefoon. ,,We vroegen hem vrijdags bij Monuta te komen. Hij zei dat hij kwam, maar hij was er niet. Maandag was hij ook niet op de crematie. Hij heeft m’n moeder eigenlijk niet meer gezien.’’

Alie’s zoon zegt te weten dat Korhorn nog leeft. ,,Daar heb ik zo mijn redenen voor, maar die zeg ik niet. Er doen wel vier of vijf verschillende verhalen de ronde.’’

Daar weten de zonen van Korhorn noch de politie van. Zij maken zich zorgen en hopen dat de zoektocht iets oplevert.

,,Hij kan toch niet ver zijn’’, zegt een kennis van de familie Korhorn. Hij kijkt nog eens in de bosjes achter de flat. En kijkt ineens Wim in de ogen, die daar al dagen zit.

Hij is terecht

Wouter en zijn broers weten niet wat ze zien: hun vader komt tevoorschijn uit de bosjes. Verward, angstig en ondervoed, maar naar omstandigheden goed. Hij had zich maandag verscholen in de meterkast van de fietsenkelder. ‘s Nachts was hij naar buiten gegaan, naar de bosjes. Daar was hij al die dagen gebleven.

De broers zijn blij en dankbaar dat hun zoektocht zo is afgelopen. Dat hadden ze niet durven dromen.


menu