De bloemen liggen tegen de boom, vrienden en familie zijn kapot.

Vriendengroep is kapot na dodelijk ongeval Finsterwolde: 'Het was altijd gezellig'

De bloemen liggen tegen de boom, vrienden en familie zijn kapot. Foto: DVHN

Goeie lui, ‘alle vier’, stuk voor stuk, verzuchten bloemenleggers zaterdag. Even buiten Finsterwolde liggen kleurrijke boeketten tegen de boom waar in de nacht van vrijdag op zaterdag het ongeluk plaatsvond dat drie mannen het leven kostte. De bestuurster raakte zwaargewond.

Eén van de omstanders is Jacob Uildriks uit Finsterwolde, de oom van de verongelukte Sebastiaan. De auto met vier inzittenden kwam die vrijdagnacht bij hem vandaan.

Dansen en zingen

Hij vierde die avond zijn 63ste verjaardag, het was gezellig geweest. Er was gedanst, gezongen en gelold. Uildriks kroop nog even achter zijn drumstel. Sebastiaan danste vrolijk op piratenmuziek en levensliederen, zoals hij zo graag deed. „Altijd zo van de hatsidietsie heen en weer”, zegt Mike Schansma.

Om kwart over een ‘s nachts liep het feestje op z’n eind. Sebastiaan en zijn vriend Boye - ze woonden beiden in Nieuweschans - gingen naar huis. Ze hadden Boye’s vriendin gebeld of die hen wilde ophalen. Ze waren nog maar net onderweg toen het mis moet zijn gegaan en de auto in brand vloog.

Waar Boye en ‘Sebas’ kwamen, daar was het gewoon gezellig, vertellen Schansma en Uildriks. „Dat was altijd zo bij Boye. En dan met Sebas in de schuur bij de bar. Met z’n blote pens er bovenuit”, zegt Schansma. Nee, aan vrienden geen gebrek.

Zo nu en dan stopt er een auto op de plek van het ongeluk. Inzittenden schetsen hetzelfde beeld.

Niet meer samen naar FC

Sebastiaan werkte bij de gemeente in het groenonderhoud, vertelt Schansma. Hij was een harde werker, stond altijd voor anderen klaar en zat regelmatig bij FC Groningen. „Woensdag had ik hem nog aan de telefoon, we zouden naar de eerste wedstrijd van het seizoen.” Zelf sportte hij niet: „Nee, het flesje bier, dat was hun sport.”

Diana Kamphuis karakteriseert ze als zorgzaam en lief. „Boye was echt een feestbeest.” Volgens haar stond hij midden in het leven, al vond hij het niet altijd makkelijk. ,,Zijn vader verloor hij vroeg, iets wat hij nooit goed heeft kunnen verwerken’’, zegt Kamphuis.

Stonden altijd klaar

Als je Boye niet kende, kon hij soms ‘wat moeilijk zijn in de omgang, weet ze. Dan had hij weleens een kort lontje, maar zij en haar vrienden konden op hem rekenen.

Schansma: „Als ik ruzie had met twintig man, stond hij er. Maar ook als iemand geld nodig had.” Kamphuis knikt. „Boye gaf liever dan dat hij het zelf hield. Als er wat was, kon je altijd bij hem aanbellen en hij was stapel op zijn kinderen.”

Boyes jongste kind werd vier weken geleden geboren. Hij kreeg de baby samen met Sandra, de vrouw die zwaargewond in het ziekenhuis ligt.

In Nieuweschans, waar drie van de slachtoffers vandaan kwamen, heeft een groepje vrienden zich verzameld in de tuin bij de woning van Theo Mijzen. Ze willen liever niet gestoord worden, maar nemen toch een ogenblik. Eén van hen is een collega. Sebas was een harde werker, zegt hij. „Aan vakantie deed hij niet.”

Vriendengroep komt bij elkaar

En ook buiten zijn werk zat hij niet stil, zegt hij. De ochtend na het ongeval zou hij helpen met een verhuizing. ,,Hij zei vaak ‘ja’ als hem om hulp werd gevraagd.’’

Het gemêleerde gezelschap leerde elkaar kennen via-via en werd een hechte vriendengroep. Mijzen: „Het waren zorgzame, lieve mensen. We pasten op elkaar. Ze dachten in oplossingen, niet in problemen. Dit vinden we heel moeilijk.”

Op de plek van het ongeluk kijkt Mike Schansma naar de boeketjes: „Reken er maar op dat er nog heel wat bloemen bijkomen.’’

menu