Waarom Phoney niet op Sterren in Martiniplaza staat

Waarom Phoney niet op Sterren in Martiniplaza staat

Groningse popliefhebbers met besef voor historie vroegen het zich al vaak af. Waar is Erik Strack van Schijndel van Phoney & the Hardcore toch gebleven?

Waarom staat die groep zaterdagavond niet op het Springtijfestival Sterren In Martiniplaza? Welnu, de zanger, die ooit Herman Brood aan het lied I love you like I love myself hielp, is de komende vijf jaar niet te boeken. In juli werd hij in Engeland tot 5,5 half jaar cel veroordeeld wegens georganiseerde drugshandel.

Engelse media meldden enkele maanden terug dat een internationale georganiseerde bende was opgepakt die van plan was om cocaïne ter waarde van ongeveer 2 miljoen euro vanuit Columbia het Brits koninkrijk binnen te smokkelen. Strack van Schijndels aandeel in de bende was het transport van cannabis vanuit Nederland naar Engeland. Een koerier werd gepakt met 105 kilo hennep met een straatwaarde van ongeveer 900.000 euro. Alle negen bendeleden afkomstig uit Engeland en Slovenië zitten gezamenlijk ruim 83 jaar celstraf uit. Erik Strack kwam er met ruim vijf jaar nog relatief genadig af. De hoogste celstraffen waren 18, 16 en 12 jaar.

Een speciale eenheid van de politie is anderhalf bezig geweest de bende op te rollen. Bij de aanhouding van de bendeleden werd voor bijna ene miljoen euro aan cocaïne en ruim 80.000 pond aan contacten aangetroffen en een kleine hoeveelheid cocaïne. De voormalige Nederlandse popster bekende voor de rechter schuld.

Voormalige collega-muzikanten van Strack van Schijndel reageren verbijsterd op het nieuws. ,,Hij was gedurende jaren bij mij van de radar verdwenen”, zegt Biem Visser, tussen 1977 en 1981 toetsenist bij Phoney and the Hardcore. Dat de zanger zich in de drugshandel had begeven is voor hem echter niet nieuw. ,,Jaren terug hoorde ik dat hij een van de grote cokedealers op Ibiza was. Ik heb de berichten gezien en er staat een foto bij. Het is onmiskenbaar Erik.” Bassist Lourens Leeuw die ook enige tijd deel uitmaakte van The Hardcore, vindt het beschamend. ,,Al die criminelen moeten ze doodschieten”, laat hij zijn hart spreken. ,,Ik treed nog 90 keer per jaar op. Ik heb genoeg aan de muziek. Die Erik was vroeger ook altijd bezig met speed en zo. Hij keek huizenhoog tegen Herman Brood op. Maar we hebben wel lekker samen gespeeld.” Anders dan Phoney staat de bassist vanavond wel op het festival in Martiniplaza. Hij treedt op met bluesgitarist Hans van Lier

Visser vindt het jammer dat Strack-Van Schijndel zijn talenten buiten de muziek aanwendde. ,,Dat hij zo zijn brood wilde verdienen. Dat moet je eigenlijk niet willen. Hij had makkelijk kunnen bestaan als songwriter.” Phoney & the Hardcore maakte tussen 1977 en 1981 furore in de slipstream van Herman Brood and his Wild romance. De band maakte twee elpee's voor Ariola, Phoney hits en Phoney for Real. Deze laatste plaat werd door Strack van Schijndel in Amerika opgenomen met de producer Tim O'Brien. Daarna verscheen in eigen beheer nog de single Sorrow maar toen deze single niet het gehoopte succes bracht, liet Strack van Schijndel de muziek achter zich.

 

Op de foto's: Phoney & the Hardcore met rechts Erick Strack en Erik Strack nu.

 

 

menu