Koen en Annemarie Meesters, voor het huis waar hun vader werd vermoord. Foto Reyer Boxem

Waarom wordt de man die de onschuldige onderwijzer Gerard Meesters liet vermoorden niet vervolgd? (+audio)

Koen en Annemarie Meesters, voor het huis waar hun vader werd vermoord. Foto Reyer Boxem

Waarom wordt de man die in 2002 opdracht gaf de Groningse onderwijzer Gerard Meesters dood te schieten niet strafrechtelijk vervolgd? De vraag ontbeert al jaren een antwoord. Het houdt Annemarie en Koen, de kinderen van Gerard Meesters, dagelijks bezig.

Waarom? Waarom niet? De vraag appelleert aan het gevoel van rechtvaardigheid. De wet is er duidelijk over. Strafbaar is hij of zij die het feit pleegt of doet plegen. Strafbaar is hij of zij die door giften, beloften, door geweld of bedreiging een feit uitlokt (artikel 47 Wetboek van strafrecht).

Anders gezegd: wie iemand doodschiet is strafbaar, diegene die daartoe opdracht geeft ook. De maximale straf: levenslang.

Doodgeschoten in de hal van zijn woning

Het is deze maand vijftien jaar geleden dat vijf toen onbekende mannen bij Gerard Meesters aanbelden en hem sommeerden de verblijfplaats te onthullen van zijn zus Janette. Meesters kreeg op een klein briefje met een Spaans telefoonnummer dat hij moest bellen. Hij wist niet waar zijn zus uithing, er was geen contact.

Vier dagen later, op 28 november 2002, even na zeven uur in de avond, wordt Gerard Meesters, dan 52 jaar, in de hal van zijn woning doodgeschoten. Het gerechtshof in Leeuwarden schrijft later in het arrest (uitspraak) dat het neerschieten van een onschuldige burger getuigt van een in ons land tot dusver nog zelden getoonde wreedheid, die kenmerkend is voor de allerergste vormen van criminaliteit’ .

De moordenaar van Gerard Meesters is Daniel S., een Engelse crimineel die in 2001 ontsnapte en met een vals paspoort het Europese vasteland wist te bereiken. Hij wordt, dan 46 jaar, in december 2006 in hoger beroep veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, de straf die de rechtbank in Groningen een jaar eerder conform de eis had opgelegd.

Er is een wrede moord gepleegd en de man die daarvoor verantwoordelijk wordt gehouden heeft de hoogst mogelijke straf gekregen. De man die Daniel S. naar Groningen reed, de dan 29-jarige Steven B., kreeg acht jaar celstraf. De moord op Meesters heet daarmee te zijn opgelost.

1500 kilo Hasj

Dat de moord op Gerard Meesters niet het initiatief was van schutter Daniel S. is niet iets wat later aan het licht kwam. Tijdens het politieonderzoek wordt duidelijk wat de achtergronden zijn van de moord op Meesters: zijn zus en haar vriendin hebben een doodzonde begaan door 1500 kilo hasj te stelen van de Engelse organisatie waarvoor ze werken. De criminele club onder leiding van Robert D. pikt dat niet.

De familie D. uit de regio Nottingham zit tot de oren in de drugshandel. De vader van Robert D. krijgt in 2005 acht jaar cel, zijn broer 24 jaar wegens drugshandel. Robert D. ontspringt de dans. In Spanje bouwt hij een drugsimperium op dat uitgroeit tot een van de grootste van Europa. Zijn werkterrein: de wereld.

In de dagvaarding van Daniel S., opgesteld door het Openbaar Ministerie in Groningen, staat dat S. samen met Steven B. en Robert D. heeft deelgenomen aan een organisatie die het oogmerk had misdrijven te plegen, onder meer bedreiging en het doodschieten van Gerard Meesters.

De BBC besteedde in 2015 aandacht aan de arrestatie van Robert D.

'Uiterst koelbloedig en gewetenloos'

De rechtbank in Groningen en het gerechtshof in Leeuwarden maken daarvan melding in hun uitspraken. Het hof: De moord op Gerard Meesters is gepleegd in opdracht van een organisatie die zich richt op het plegen van misdrijven en die daarbij in het kader van een afrekening het plegen van moord op een onschuldig slachtoffer als middel heeft ingezet (…)’.

Tijdens de rechtszaken zegt Daniel S. dat hij opdrachten kreeg, geen vragen stelde over het hoe en waarom van die opdrachten en dat hij zich houdt aan de afgesproken gedragscodes. De opdrachten kwamen van Robert D. Het hof: Verdachte heeft als een ware desperado aangetoond uiterst koelbloedig en gewetenloos te kunnen zijn bij het uitvoeren van opdrachten die hij kreeg ’.

Daniel S. geeft zijn betrokkenheid toe, maar ontkent diegene te zijn geweest die de trekker overhaalde. Hij wijst chauffeur Steven B. als dader aan. B. wijst naar S.

Waarom niet?

In de rechtszaal in de extra beveiligde rechtbank in Amsterdam-Osdorp valt de naam van Robert D. tijdens de behandeling van het hoger beroep veelvuldig. Niet zijdelings, maar ook in het requisitoir van de officier van justitie. Daniel S. zwijgt dan. Op een gegeven moment verontschuldigt hij zich en vraagt hij begrip voor de situatie waarin hij zich bevindt.

Tegen de rechters: ,,Jullie moeten begrijpen dat ik niet kan bekennen, dan heb ik geen leven meer. Dit dossier zal gebruikt worden voor de vervolging van de opdrachtgever. Als mij niets overkomt, dan mijn broers wel of neven of nichten…’’

Maar het dossier wordt niet gebruikt. Het Openbaar Ministerie beschuldigt Robert D. van het geven van een opdracht tot moord, maar heeft hem vervolgens nooit als verdachte aangemerkt. Waarom wordt Robert D. niet voor de rechter gebracht om zich te verantwoorden?

Andere prioriteiten

Al in 2005 legde deze krant de kernvraag voor aan het Openbaar Ministerie. De reactie was toen dat de vraag zich niet zomaar laat beantwoorden. Het was ingewikkeld.

Nu, vijftien jaar na de moord, zegt het Openbaar Ministerie bij monde van officier van justitie Pieter van Rest: ,,Er zijn suggesties, maar wij zien niet de link tussen de moord op Gerard Meesters en Robert D. We hebben er alles aan gedaan om die link wel te kunnen leggen, maar dat is niet gelukt. We zouden nog onderzoek kunnen doen naar de criminele organisatie van D. Maar daarvan zeggen we, het is vijftien jaar geleden en dan is dat niet reëel. Er zijn andere prioriteiten.’’

Er is geopperd dat Robert D. ‘een te grote vis is voor Groningen’. Er is gesuggereerd dat D. ongemoeid wordt gelaten in verband met ‘grotere belangen’. Feit is dat Robert D. wordt beschouwd als een van de grootste drugscriminelen van Europa. Een ander feit: hij zit vast.

Enorm drugsnetwerk

In november 2015 is Robert D., hij is dan 44 jaar, op verzoek van Frankrijk gearresteerd in Spanje. Een speciale eenheid van de Guardia Civil dendert zijn kapitale villa binnen in Benalmádena aan de Costa del Sol.

De verdenking is dat hij verantwoordelijk is voor de smokkel van 1300 kilo cocaïne van Venezuela naar het Parijse vliegveld Charles de Gaulle. De BBC meldt na de arrestatie dat D. actief was in Dubai, Zuid-Amerika, Mexico, Afghanistan en Turkije.

Is ‘Groningen’ te klein voor een grote man als Robert D.?

In onderstaande Spaanstalige video zijn beelden van de groots aangepakte arrestatie te zien. De politie trof in zijn villa onder meer wapens, drugs, grote hoeveelheden geld en een groot aantal mobiele telefoons aan.

'Het was klip en klaar dat we Robert D. moesten hebben'

Politieman Roelf Wessels, gepensioneerd, was destijds leider van het onderzoek naar de moord op Gerard Meesters. Dat Robert D. betrokken was bij de moord was geen vermoeden voor het toenmalige politieteam.

Wessels: ,,Voor ons was het klip en klaar dat de opdrachtgever moest worden gezocht in Spanje, voor ons was het klip en klaar dat we Robert D. moesten hebben.’’

Wessels: ,,Die overtuiging heb ik nog steeds. Zijn werkwijze: pak je wat van mij af, 1500 kilo drugs, dan pak ik wat van jou en dat was het leven van een mens, van Gerard. In mijn overtuiging was er meer dan een redelijk vermoeden van schuld. D. had moeten worden aangehouden, maar tot op heden heeft het Openbaar Ministerie nooit toestemming gegeven.’’

Waarom? Waarom niet?

Roelf Wessels: ,,Wij kregen te horen dat er wel de overtuiging is dat D. achter de moord zat, maar niet het wettige bewijs. We hebben verdachten voor minder aangehouden. De gedachte is geweest: we hebben een moord, we hebben de schutter en we hebben een veroordeling tot levenslang, zaak opgelost. Maar in mijn optiek is lang niet alles gedaan.’’

Staat Wessels hierin alleen? Vorig jaar was er een reünie van het rechercheteam. Wessels: ,,Iedereen die bij het onderzoek betrokken is geweest, denkt er zo over.’’

Klaas Jan Dijkema, inmiddels ook met pensioen, was een van die rechercheurs. Hij zegt: ,,Dat we Robert D. nooit hebben gepakt, is voor mij een grote frustratie. Nog steeds. Er zijn zoveel aanwijzingen, zoveel tapgesprekken met verwijzingen naar hem. Dat hij de opdrachtgever is, was voor ons zo klaar als een klontje.’’

Waarom? Waarom niet?

Dijkema: ,,Wij hebben destijds vaak tegen elkaar gezegd: het zal ons niet verbazen dat Robert D. een informant is en dat hem de hand boven het hoofd wordt gehouden. Je kunt dat niet hardmaken. Maar er speelden in het onderzoek van alle kanten belangen een rol waarvan wij geen weet hadden. De wil, de echte wil, om Robert D. aan te pakken, ontbrak destijds bij het Openbaar Ministerie in Groningen.’’

Bijna het land uitgezet

In justitiekringen valt het volgende op te tekenen. Voor Robert D. gold niet een no-go . Integendeel. Er zijn officieren van justitie, onder wie toenmalig hoofdofficier van justitie Jan Eland, naar Engeland afgereisd met als doel informatie te verzamelen over D.

Veel leverde dat niet op. Contacten met de Britse politie verliepen moeizaam. De Engelsen wilden veel weten, maar gaven weinig terug.

Betrokkenen van toen zeggen ook dat er nu andere mensen bij het Openbaar Ministerie werken. Er is geen sense of urgency . Dat laatste werd in ieder geval eind 2015 duidelijk. Er gebeurde toen iets merkwaardigs.

Koen en Annemarie Meesters voelden zich belazerd en machteloos

De toenmalige minister van justitie wilde Daniel S. het land uitzetten. S. had als niet-Nederlander een misdrijf gepleegd en was om die reden tot ongewenst vreemdeling verklaard. Levenslang of niet. Het Openbaar Ministerie in Groningen was door de minister om advies gevraagd en dat had geen bewaar.

De nabestaanden waren hierover niet geïnformeerd en werden met een kluitje in het riet gestuurd toen ze navraag deden. Dochter Annemarie (34) en zoon Koen (36) Meesters voelden zich belazerd en machteloos.

Annemarie Meesters zei destijds tegen Dagblad van het Noorden : ,,Onze vader is vermoord, wij worden voorgelogen. De opdrachtgever is bekend, maar wordt met rust gelaten. En nu willen ze de levenslange gevangenisstraf die Daniel S. heeft gekregen ook nog afnemen.’’

In de Tweede Kamer moest toenmalig minister Ard van der Steur tekst en uitleg geven. Hij liet weten dat de nabestaanden ten onrechte niet waren gekend in de voornemens en dat hen excuses zijn aangeboden. Het voornemen om S. naar Engeland te sturen werd ingetrokken.

De minister beantwoordde in de Tweede Kamer ook de vraag waarom Robert D. niet als verdachte wordt aangemerkt. De minister liet zich wederom adviseren door het Openbaar Ministerie. Het antwoord: er is onvoldoende bewijs voor betrokkenheid van Robert D. en het is niet te verwachten dat het bewijs ooit kan worden verkregen.

Bezoek aan de moordenaar

Er is één man die het directe bewijs zou kunnen leveren: Daniel S.

Daniel S. is inmiddels 59 jaar oud. Hij zit op twee weken na veertien jaar vast. Hij is ziek. Kanker, zonder kans op genezing. Hoelang hij nog te leven heeft is onbekend.

Koen en Annemarie Meesters hebben de moordenaar van hun vader in de gevangenis in Heerhugowaard bezocht.

Annemarie: ,,Hij was best wel zenuwachtig.’’

Koen: ,,Hij vertelde hoe hij Robert D. heeft ontmoet en dat D. hem heeft geholpen bij de ontsnapping en dat hij daarom een schuld bij hem had.’’

Annemarie: ,,Daarop hoopten we, dat hij over D. wilde vertellen.’’

Koen: ,,Hij stond een stuk dichter bij D. dan wij voorheen dachten.’’

Annemarie: ,,Hij bleef ontkennen dat hij onze vader heeft vermoord.’’

Koen: ,,Maar hij zei wel dat hij alles wat hij deed, in opdracht deed van D.’’

Annemarie: ,,We hebben gevraagd of hij wilde meewerken om wat aan D. te doen. We zeiden: ‘dankzij hem zit je levenslang vast’. Maar hij wilde niet.’’

Koen: ,,Hij vindt het geweldig te vertellen over het leven dat hij heeft geleid door D., daarop is hij trots.’’

Annemarie: ,,We vroegen of hij zich wilde inleven in ons. Hij zei toen dat hij niet weet hoe het is om een gewoon mens te zijn.’’

Koen: ,,Hij toonde geen emotie.’’

Annemarie: ,,Toen we vroegen of hij nog vragen aan ons had, had hij dat niet. Geen enkel gevoel.’’

'Jij hebt gewoon ons leven verpest'

Koen zegt dat het een confronterende ontmoeting was die uiteindelijk niets opleverde. Annemarie: ,,Het was heel dubbel. Je probeert een soort vriendje met hem te zijn om je doel te bereiken, terwijl je eigenlijk denkt: jij hebt gewoon ons leven verpest. Maar we moesten beleefd blijven om iets gedaan te krijgen. Dat voelde heel fout, bijna als verraad.’’

Koen: ,,Dat we het toch hebben gedaan is goed.’’ Annemarie: ,,We kunnen later niet zeggen: ‘hadden we toen maar’ …’’

Ze hebben aan Daniel S. gevraagd of hij iets op papier wil zetten wat mag worden gebruikt na zijn dood. Koen: ,,Hij zei braaf van ja, maar ik geloof niet dat hij dat gaat doen.’’

Eenmaal kregen Koen en Annemarie in Groningen bezoek van Engelse rechercheurs. Ze zouden er alles aan doen om Robert D. aan te pakken, zeiden ze. ,,Veel beloftes’’, zegt Koen.

Een beetje tegen de zin van de familie Meesters in, namen de rechercheurs een foto van Gerard Meesters mee. Koen: ,,Een van de rechercheurs zei dat hij die foto op zijn bureau zou zetten. Dan zou hij extra gemotiveerd zijn om de zaak op te lossen. We hebben nooit meer iets van hen gehoord.’’

menu