Van Nieuwe Statenzijl naar Schiermonnikoog: Carlien Bootsma liep een maand lang over de Wadden (en maakt daar een serie verhalen over)

Carlien Bootsma maakt een tocht van 300 kilometer rond het wad om mensen te spreken over zeespiegelstijging. Foto: Henk Postma

Verdrinkt het Wad? Met die vraag ging journalist Carlien Bootsma (29) vlak voor de jaarwisseling op expeditie. Zij liep van Nieuwe Statenzijl naar Schiermonnikoog en vroeg aan Wadbewoners of zij zich druk maken over hoger water.

Bootsma beschrijft haar ervaringen tijdens de Waddentocht in een vijfdelige serie in de weekendbijlage van deze krant. Ze sprak onderweg met tientallen mensen: zeelui, (oud)vuurtorenwachters, boeren, dijkwerkers, vissers en bewoners. Zaterdag verschijnt de eerste aflevering in de krant en op DVHN.nl

Effecten

Voordat ze vertrok bestudeerde Bootsma wetenschappelijke publicaties over de effecten van klimaatveranderingen op het kwetsbare Wad. Experts berekenen daarin dat de Waddenzee binnen tien a vijftien jaar de gevolgen van zeespiegelstijging kan ondervinden.

Die conclusie staat ver af van wat waddenbewoners ervaren. ,,Het overgrote deel van de mensen die ik sprak, gelooft niet in een versnelde zeespiegelstijging door klimaatverandering. Of beter gezegd: niet in een menselijke bijdrage daaraan’’, zegt Bootsma.

De Waddenregio bereidt zich wel voor op de stijgende zeespiegel, zag Bootsma onderweg. Neem de aanleg van zeekraal (natuurlijke golfbreker) op de kwelder bij Delfzijl. Bij de Eemshaven is net de eerste dijk op nieuwe deltahoogte opgeleverd (10 meter boven NAP), de boeren in het Lauwersmeergebied doen proeven met zoetwateropslag (tegen verzilting) en bij Holwerd wordt de Waddendijk juist doorgestoken.

Verzanding

De bewoners die Bootsma interviewde zien het water nog niet stijgen maar de zee door verzanding juist ondieper worden. De zeespiegel stijgt minder snel dan de bodem, blijkt uit metingen van Deltares. Dit is een fenomeen dat al bijna een eeuw gaande is, veroorzaakt door inpoldering en de aanleg van grote dijken als de Afsluitdijk.

Er komt een punt waarop de verzanding van het Wad de stijgende zeespiegel niet kan bijbenen. Wanneer de karakteristieke zandplaten precies verdrinken? Dat is de grote vraag.

menu