Ziek, maar virtueel naar MartiniPlaza? Het kan

Marcel Hensema aan het bed van mevrouw Evelyn Schor. Foto Corne Sparidaens

Acteur en cabaretier Marcel Hensema bezocht donderdag het Martini Ziekenhuis. De 3D-registratie van zijn show Mijn Vrede maakt patiënten hier tot virtuele bezoekers.

Mevrouw Evelyn Schor uit Harlingen gooide een kopje thee om en nu ligt ze op het brandwondencentrum van het Martini Ziekenhuis omdat er een huidtransplantatie verricht moest worden. Ze is aangenaam verrast als op deze dag na kerst ineens acteur Marcel Hensema naast haar bed gaat zitten. Nee, zijn show Mijn Vrede kent ze niet. En ook niet de twee voorgangers ervan: Mijn Ede en Mijn Tweede. „Ik ken je alleen van de tv-serie Hollands Hoop en de film de Marathon”, bekent ze.

Verhipt leuk

De acteur is hier om de 3D-registratie van Mijn Vrede aan haar te laten zien. „Een verhipt leuk idee, jongen”, zegt ze, de speciale bril over haar hoofd schuivend.

Ziek zijn en toch een avondje uit; de techniek staat voor niks. Patiënten in het brandwondencentrum van het Martini Ziekenhuis kunnen al geruime tijd gebruik maken van 3D-brillen, die hen virtuele werelden binnenvoeren. Doordat hun brein zich op iets anders focust, ervaren ze beduidend minder pijn tijdens de behandeling.

Het theater in

Hoe leuk zou het zijn als patiënten vanuit hun bed ook naar het theater zouden kunnen? Rigt Oostenbrug van MartiniPlaza en Laura de Vries van de Vrienden van Martini Ziekenhuis, de stichting die dit virtual reality-project mogelijk maakt, staken vorige maand de hoofden bij elkaar en polsten Hensema. Die zegde onmiddellijk zijn medewerking toe.

Bolvormige camera

Op 24 december plaatste Richard Blaauw van Horus BV een bolvormige camera met zes lenzen in de Grote Zaal van Martiniplaza die de voorstelling Mijn Vrede registreerde op een manier die ervoor zorgt dat de kijker zich in het publiek waant.

Vanachter de 3D-bril kan de virtuele bezoeker rondkijken in de zaal, naar de man op het podium en naar de andere bezoekers die, als ze dat wilden, onherkenbaar in beeld waren gebracht.

Rij 22

Mevrouw Schor draait haar bebrilde hoofd van links naar rechts.

„O gut dit is raar zeg”, zegt ze. „O gut. Wat leuk joh. Alleen jammer dat ik je gezichtsuitdrukking niet zie.” Dat kon helaas niet anders, om te voorkomen dat de camera het publiek in de weg zou staan, is die aan de zijkant geplaatst en is het zicht te vergelijken met een plek op rij 22.

Ook op telefoon

Mijn Vrede is niet alleen vanachter de speciale bril te bekijken, maar ook via telefoon, I-pad en laptop. De Vrienden van het Martini Ziekenhuis zoeken sponsoren om meer 3D-brillen in te kunnen kopen, opdat meer afdelingen er gebruik van gaan maken.

Pauze

Hensema kijkt naar Evelyn Schor. „Er is geen pauze hoor”, zegt hij. „Het duurt anderhalf uur.”

Mevrouw Schor zegt niets meer. Ze zit in Martiniplaza.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen