Niet zuipen, feesten en chillen maar schilderen, timmeren en opruimen: jongeren gaan in Warffum een week op verbouwvakantie en toveren villa om tot instelling voor mensen met dementie

Ruim twintig jongeren uit alle hoeken van Nederland zijn naar Warffum getogen om daar te helpen met het opknappen van Villa Welgelegen. Ze kamperen in tenten in de grote tuin achter het pand, helpen met schilderen en het opkalefateren van het terrein. Foto: Jan Willem van Vliet

Met tentjes in de tuin en kluskleren in de tas bivakkeren zo’n twintig jongeren achter een oude notariswoning in Warffum. Nu een echte vakantie er niet in zit, steken ze hun handen maar uit de mouwen en doen ze een week lang vrijwilligerswerk voor Stichting Het Groen Gasthuis.

Villa Welgelegen aan de rand van Warffum, met haar grote ramen die uitzicht bieden op het haventerrein, krijgt een make-over. Rommie Hoopman, Vincent Fennis en Marianne te Velde toveren het pand om tot een instelling met zestien appartementen waar mensen met dementie komen wonen: Het Groen Gasthuis.

Ongeveer veertig jongeren zijn bereid te helpen

Geen kleine klus, weet Marianne’s dochter Maud Meijer (22). De student bouwkunde bedacht daarom: wat als we jongeren vragen om hier een weekje vrijwilligerswerk te komen doen? „Ik opperde het idee bij vrienden en heel veel mensen waren enthousiast. Deze week zijn er zo’n twintig jongeren. Volgende week komt er een nieuwe groep en de week daarna ook.”

Op haar benen zitten verfstrepen en ze draagt stevige schoenen: een dame die klaar is om wat eelt op de handen te kweken. Ze zit in een van de kamers van de woning. De muren zijn kaal, de vloeren ook. Bouwvakkers lopen af en aan. In de tuin zit de groep te lunchen onder een partytent - naast de tentjes waar ze deze week in kamperen. Vrijwel allemaal studenten bouwkunde die samen met Meijer in Delft studeren. Maar ook jongeren die het ‘gewoon’ leuk vinden om mee te doen.

‘Even niet via Zoom met elkaar praten, maar gewoon in het echt’

Schilderen, stenen stapelen, het terrein opruimen, plafonds witten, takken verslepen. Er is genoeg te doen. En nu festivals als Lowlands en vakanties naar verre oorden niet doorgaan, hebben de jongeren tijd over. Fons van de Ven (21) uit Heerlen en Linde Varossieau (21) uit Rotterdam helpen mee. „Door corona hebben we elkaar allemaal lang niet gezien. We kregen online les. Dus dit is gewoon heel gezellig”, zegt Van de Ven. „Even niet via Zoom met elkaar praten, maar gewoon in het echt. Lekker fysiek bezig zijn.”

De twee vinden het bijzonder om te zien hoe zo’n restauratie in het echt verloopt. Ze zien nu in de praktijk hoe een muur is opgebouwd, bijvoorbeeld. De timmerman gaat uitleggen hoe een balkon wordt gemaakt, de architect geeft woensdag een lezing over de opknapbeurt en de schilder geeft tips.

Het nuttige met het aangename verenigen

„Er wordt in de inrichting heel erg rekening gehouden met de toekomstige bewoners”, zegt Varossieau. „Dat vind ik heel interessant.” Zo worden er bijvoorbeeld contrasterende kleuren gebruikt, omdat het voor mensen met dementie moeilijk is om bijvoorbeeld een spierwit lichtknopje terug te vinden op een witte muur.

De jongeren doen zo allemaal kennis op, terwijl ze ook gezellig met elkaar rondhangen. Het nuttige met het aangename verenigen, dus.

En aangenaam is het zeker. Op de houten tafel liggen spelletjes en van buiten klinkt gelach. De rest van de groep is bezig met het opruimen van de pakken hagelslag en andere lunchbenodigdheden. Voor de deur staan een heleboel fietsen, allemaal geleend uit het dorp, zodat de handige helpers de omgeving kunnen verkennen.

„Misschien gaan we vanavond wel even naar de dijk bij Noordpolderzijl”, zegt Meijer. Zij en haar zussen steken zelf ook de handen uit de mouwen. „En we hebben een volleybalnet in de tuin. Dus we hoeven ons niet te vervelen.”

menu