Sietze Grave uit Winschoten vermoord in zijn flat: nog steeds houdt iedereen zijn mond: 'Onbegrijpelijk'

Henk Grave en zijn dochter Moniek met haar zoontje. Foto: DvhN Ina Reitzema

Sietze Grave (82) werd op de kop af vier jaar geleden met geweld om het leven gebracht in zijn flatwoning in Winschoten. De moord is niet opgelost. Nabestaanden kunnen het gemis moeilijk een plek geven, zeker niet zolang de dader(s) nog vrij rondlopen.

Gevoelens van machteloosheid, boosheid en verdriet strijden om voorrang bij de kinderen en kleinkinderen van ‘opa’ Sietze Grave. ,,Waarom, waarom’’, is nog altijd de grote vraag voor hen. ,,Je blijft zoeken naar aanknopingspunten die leiden naar de daders’’, zegt zoon Henk Grave (65) uit Oude Pekela. Hij, zijn vrouw Harma en hun kinderen zijn ervan overtuigd dat buurtbewoners meer weten. ,,Maar iedereen houdt z’n mond. Niemand wil met ons praten. Dat is heel frustrerend.’’

Roofoverval met veel geweld

Op 20 augustus 2016 wordt het lichaam van Sietze Grave door familie gevonden in zijn appartement aan de Hyacintstraat in Winschoten. Hij is zwaar toegetakeld. De politie gaat uit van een roofoverval. De daders werden mogelijk overlopen door Grave. De oude man handelde wat in zilver, goud en antiek. Zijn portemonnee met geld bleek verdwenen.

Door zijn handeltjes kwamen er veel mensen bij de bejaarde Winschoter over de vloer. Ook junks. ,,Het stikt in die flat van de junks. Die mafkezen worden overal maar tussen geplaatst’’, zegt zoon Henk. ,,Ze kwamen vaak bij hem als ze geld nodig hadden. Dan wilden ze hem wat spulletjes verkopen.’’

loading

Angst voor wraakacties

Zijn vader voelde zich soms ook bedreigd, vertelt hij. Eén keer maakte bezoek hem zijn portemonnee afhandig. ,,Daarvan heeft hij melding gedaan bij de politie. Aangifte durfde hij niet te doen, uit angst voor wraakacties. We hebben hem vaker gewaarschuwd dat hij moest oppassen met al dat bezoek.’’

Maar de oude Grave was eigenzinnig. ,,En veur de duvel nait bange’’, zegt Harma Grave. ,,Hij dacht altijd dat hem niks kon overkomen. Een beetje apart was hij. Geen gemakkelijke man ook. Maar dat hij zo aan zijn einde moest komen... verschrikkelijk.’’’’

Portemonnee weg, klokken niet gestolen

De familie denkt niet dat Grave veel geld in huis had. Henk: ,,Hij was een scharrelaar, vooral om bezig te blijven en voor de sociale contacten. Als hij een keer een paar honderd euro verdiende was hij de koning te rijk.’’ De dader of daders waren gericht op zoek, denken de nabestaanden. ,,Iemand die hem bijvoorbeeld iets verkocht had en dat terug wilde stelen. Of toch iemand die dacht dat er geld te halen viel. Er stond één kastje open. Zijn klokkenverzameling hing nog aan de muur.’’

De portemonnee is nooit teruggevonden. ,,Hij had net een nieuwe. Die liet hij de dag voor zijn dood nog zien in de autowerkplaats van mijn zoon’’, vertelt Henk, die daar dagelijks aan het klussen is. Zijn vader kwam er ook vrijwel iedere dag. ,,Hij heeft hier zijn rijbewijs, pasjes en geld nog over zitten pakken in zijn nieuwe portemonnee.’’

loading

Buren zagen twee mannen van balkon springen

Buurtbewoners vertelden de politie dat ze in de nacht van de moord twee mannen vanaf het balkon van Grave hebben zien springen. Volgens de nabestaanden circuleren steeds dezelfde namen rond uit het verslaafdencircuit. ,,Ze blokkeren ons zodra we contact zoeken via sociale media’’, vertelt kleindochter Moniek.

Namen, maar geen bewijs

Volgens Henk moeten er getuigen zijn. ,,Er zijn namen genoemd, verhalen doen de ronde, maar er is geen bewijs. Het wachten is op nieuwe aanknopingspunten. De flat is heel gehorig. Ik kan me niet voorstellen dat niemand heeft gehoord dat die man in elkaar is geslagen en beroofd.’’ De zoon moet zich soms bedwingen om mensen waarvan hij vermoedt dat ze meer weten, niet zelf te benaderen en informatie op te eisen. De politie heeft hem gezegd dat vooral niet te doen. ,,Het is heel frustrerend allemaal.’’

Buurtbewoners willen geen contact

De familie gaat regelmatig naar de flat aan de Hyacintstraat, in de hoop op nieuwe informatie. ,,Altijd als ik naar Winschoten ga, rij ik er langs’’, vertelt Moniek. ,,Misschien wil er toch iemand praten. Maar mensen ontlopen me, gaan naar binnen zodra ze me zien. Gordijnen gaan zelfs dicht.’’ Henk en Harma ervaren dat net zo. ,,Rond deze tijd van het jaar gaan we er vaker langs. Dit is voor ons een extra lastige tijd. Alles wordt weer opgerakeld.’’

De familie doet haar verhaal in de hoop op die ene tip die naar de daders leidt. Henk: ,,Als pa gewoon zou zijn overleden had ik er vrede mee gehad. Maar dat hij zo hardhandig is vermoord maakt het moeilijk. Onbegrijpelijk dat niemand iets zegt. En hoe kan een dader hier mee leven?’’

menu