Onzekere toekomst voor vliegveldje Delfzijl na afbranden clubgebouw

Penningmeester Marga Balk, voorzitter Ad Scholtens en secretaris Tonny Knoppers van de Radio Model Vliegclub Eemsmond bekijken de resten van hun clubhuis, dat dit weekeinde afbrandde. Foto: DvhN

Farmsum heeft z’n modelvliegveld nog, maar het clubgebouw is dit weekeinde in de as gelegd. De vereniging denkt aan brandstichting. Ook een muziekbandje en een visclub zijn hun onderkomen en spullen kwijt.

Bij de brand, in de nacht van vrijdag op zaterdag, gingen negen modelvliegtuigjes van clubleden en in vlammen op. Die waren voor de coronacrisis in het gebouw achter gebleven. Sindsdien zijn er geen leden meer geweest. ,,We vallen in de categorie sportclubs en dus zijn we dicht’’, zegt voorzitter Ad Scholtens.

Havenschap

Hij heeft nog geen idee of het onderkomen kan worden herbouwd. ,,We zijn verzekerd, maar het is de vraag wat we met 35 leden kunnen doen. We konden ons bedruipen, maar financieel draagkrachtig zijn we niet. Daarbij moeten we ook afwachten wat Groningen Seaports wil. Het havenbedrijf stelde het terrein ooit beschikbaar aan de club, maar is nog steeds eigenaar en heeft dus recht van spreken.’’

De Radio Model Vliegclub Eemsmond beschikt sinds 1976 op dezelfde plek over een grasveld van circa 1,5 hectare, met twee verharde landingsbanen voor vliegtuigen, helikopters en drones. Bomen, hijskranen en bebouwing maken het geen gemakkelijk vliegveld. ,,Kun je bij ons vliegen, dan lukt het overal’’, staat op Facebook bij de uitnodiging voor de jaarlijkse fly-in met Hemelvaart. Die ging wegen corona toch al niet door. Of het met de tweede, in september, nog wel lukt? ,,We gaan ervoor!’’

Nostalgie

Scholtens vertelt dat het houten gebouw een jaar na de opening van het veld door leden is geplaatst. Sindsdien hebben zij het steeds weer aangepast en opgeknapt. ,,Alles zat erop en eraan. Tot en met een douche. Maar het grootste verdriet zit in de emotie. De nostalgie. In de nok hing een groot vliegtuig van een overleden clublid. We zijn de foto’s aan de muur kwijt, missen fotoalbums. Een van onze oud-leden stond zaterdag met tranen in de ogen naar de resten te kijken. Hij had nog meegeholpen met timmeren. Voor sommigen was het hun tweede huis. Wie doet nou zoiets?’’

Dat het naar brandstichting riekt, is volgens de voorzitter duidelijk. Op 31 maart was er voor het eerst een inbraakpoging. ,,Toen is er alleen aan de voordeur gemorreld en daarna heb ik zelf een nieuwe alarminstallatie aangeschaft. Donderdag ging die voor het eerst af. Toen zijn ze even binnen geweest om de koelkast open te breken, zonder wat mee te nemen. Vrijdagnacht om 4 uur ging het alarm weer. 112 wist toen al dat de boel in lichterlaaie stond. Vanuit verpleeghuis Vliethoven zagen ze de vlammen boven de bomen uit komen.’’

Waarom?

Waarom? ,,Wisten we het maar. Er is hier in die 43 jaar nooit eerder wat gebeurd. Ook niet bij onze buren: de duivenclub en de hondensportvereniging. Misschien stichtten de inbrekers alsnog brand omdat ze niks van waarde konden vinden.’’ De koelkast zat op slot omdat de sportvissers een eigen koelkast in het gebouw hadden. ,,Ook met een slot. Kijk, dat was ‘m. Daar was de keuken. En verderop het ketelhuis met de nieuwe ketel’’, wijst Scholtens als hij op Eerste Paasdag met zijn vrouw Marga Balk, penningmeester van de club, en secretaris Tonny Knoppers een kijkje neemt bij het afgebrande pand.

Geluk bij een ongeluk: de schade aan vliegtuigen valt mee. ,,Ik ben zelf twee toestellen kwijt van tussen circa 150 en 400 euro. De meeste modelvliegtuigen zijn veel duurder, maar die neem je mee naar huis. Dan praat je soms over duizenden euro’s. Op de fly-in komen modellen die tienduizenden kosten. Dat hangt af van de spanwijdte (sommige zijn bijna 4 meter, red), de motoren (je hebt ze met 7 cilinder stermotor) en de elektronica. De prijs van supersnelle modelvliegtuigen met turbines loopt tot wel 30.000 à 40.000 euro op.’’

Drumstel

Het muziekbandje dat af en toe bij de modelvliegers repeteerde, is z’n drumstel, keyboards en een versterker kwijt. Wat de visclub mist, weet Scholtens niet. Samen met Knoppers onderhield hij de landingsbanen met eigen materiaal. ,,Ik heb een grote professionele grasmaaier. Die stond gelukkig thuis, maar verschillende onderdelen lagen hier nog wel en zijn verbrand, zoals borstels en verticuteerbakken.’’

menu