Etienne François, Micha Koning en Fleur Geertzen op het veerbootje dat hen ’s morgens van Vlieland naar Terschelling brengt en ’s middags weer terug.

Vlielander viertal gaat naar school op Terschelling: 'Ik ben heel blij dat ik nog niet naar de vaste wal hoef'

Etienne François, Micha Koning en Fleur Geertzen op het veerbootje dat hen ’s morgens van Vlieland naar Terschelling brengt en ’s middags weer terug. Foto: Catrinus van der Veen

Het is geen luxe jacht maar wel bijna een privébootje, dat vmbo-leerlingen Fleur, Micha en Etienne van Vlieland naar school op Terschelling vaart. Ze schrijven hiermee geschiedenis.

Sinds groep 1 zit Fleur Geertzen (15) in de klas met Micha Koning (14) en Etienne François (14). Nu in de derde van het vmbo, zijn ze zelfs de enige leerlingen in hun klas op de Vlielander school De Jutter. Op een klein eiland is de spoeling vaak dun.

Maar woensdagochtend zat Fleur te keten met meiden in een lokaal van ‘t Schylger Jouw, de school voor vmbo op Terschelling. En ook Micha en Etienne maken deel uit van een grotere groep leerlingen op dezelfde school.

Kort daarvoor hadden ze gedrieën de symbolische openingshandeling verricht op ’t Schylger Jouw. De veerdienst Vlieland-Terschelling is daarmee een feit - en het is eigenlijk onbegrijpelijk dat de eilanden, scholen, ondernemers en rederij Doeksen elkaar nu pas gevonden hebben.

Gedwongen oversteek naar de vaste wal

Want hoe leuk het leven op een eiland vaak ook lijkt, voor jongeren komt al heel gauw een gedwongen oversteek naar de vaste wal in zicht. En door veranderingen op het vmbo gebeurde dat vanaf 2016 nog sneller.

Het vmbo kreeg toen tien profielen, vertelt schoolleider Thijs Speelman van het voortgezet onderwijs op Vlieland (24 leerlingen). ,,Tot die tijd konden wij al onze vmbo-leerlingen examen laten doen. Maar sinds 2016 moet de school voor elk profiel een licentie hebben. Als kleine eilandschool krijgen wij die natuurlijk niet. Dus moesten leerlingen met bijvoorbeeld het profiel Dienstverlening en Producten vanaf klas drie naar de wal om daar lessen te volgen.’’

Dat is voor veel kinderen een ingrijpende gebeurtenis. ,,Het heeft ontzettend veel impact. Van Vlieland naar een school in Harlingen betekent om zes uur opstaan, om zeven uur op de boot en ’s avonds half negen weer terug.’’ Of anders door de week naar een gastgezin. In de loop der jaren zijn veel gezinnen om deze reden vertrokken van het eiland en op de vaste wal gaan wonen.

,,Dat Fleur zolang alleen met jongens in de klas heeft gezeten is natuurlijk niet leuk. Maar als complete gezinnen het eiland verlaten, tast dat de leefbaarheid op ons eiland aan’’, aldus Speelman. Ook de eilanden hebben last van vergrijzing en krimp, en dat is slecht nieuws voor scholen maar ook voor andere voorzieningen.

Contact met school op buureiland

Toen Speelman ouders vorig jaar vertelde wat het scenario zou zijn voor hun pubers, zag hij verdriet. Omdat ’t Schylger Jouw (125 leerlingen) meer vakken kan aanbieden en hemelsbreed maar een paar zeemijlen van Vlieland ligt, besloot Speelman contact te zoeken met Jannie Docter, directeur van de school op het buureiland.

,,Ik vond het een heel goed idee’’, zegt zij. ,,We zijn gaan kijken hoe we het zouden kunnen laten slagen. Een speciale boot voor drie leerlingen is natuurlijk niet rendabel. Maar de verloskundige kan nu ook in een half uurtje van hier naar Vlieland. En de cardioloog en dermatoloog op Terschelling worden nu ook bereikbaar voor Vlielanders.’’

En wat te denken van werknemers die over en weer kunnen reizen, of Vlielander liefhebbers voor de koksopleiding op Terschelling? ,,We moeten de komende twee jaar onderzoeken hoe we deze veerdienst rendabel kunnen maken’’, aldus Docter. Met onder meer steun uit het Iepen Mienskipsfûns en bijdragen van de gemeenten, ondernemers, Arriva en Doeksen zijn de kosten van deze ‘interinsulaire veerdienst’ voor de komende twee jaar gedekt. Op het bootje is plaats voor twaalf passagiers.

Tot de herfstvakantie vaart hun bootje drie dagen in de week heen en weer, daarna maken ze de oversteek vier dagen in de week. Vrijdag is dan de dag waarop ze op Vlieland stage kunnen lopen.

,,Ik ben heel blij dat ik nog niet naar de vaste wal hoef’’, zegt Fleur. Haar oudere zussen deden dat wel en hun ervaringen maakten haar allerminst nieuwsgierig. Micha en Etienne zijn ook tevreden over de lessen op Terschelling. ,,Goede leraren’’, zegt Micha.

De Vlielander vmbo-leerling verwacht nog jaren vast te zitten aan de driehoek Vlieland-Harlingen-Terschelling. ,,Als ik het vmbo af heb, denk ik dat ik naar de zeevaartschool in Harlingen ga. En misschien daarna nog door naar de maritieme academie Willem Barentsz, hier op Terschelling.’’

‘Buddy’ op Terschelling

Hoewel er veel verhalen de ronde doen over animositeit tussen de verschillende eilanden, hebben Fleur, Etienne en Micha daar niets van gemerkt. ,,Weg met de concurrentie tussen Terschelling en Vlieland’’, zegt ook Willem Mier van de Terschellinger Ondernemers Vereniging. ,,Vroeger konden Terschellingers van Oost en West elkaar niet luchten of zien, maar dat is langzamerhand verdwenen. En plotseling komen daar de Vlielanders. Nou, zij hebben hun oren en neus op dezelfde plek als wij, dus dat zal ook wel goed komen.’’

Het bevalt de drie Vlielander scholieren zelfs zo goed dat de drie gistermiddag niet weer de overtocht terug naar huis maakten. Ze bleven alle drie slapen op Terschelling, waar ze allemaal een ‘buddy’ hebben: een leerling van de school bij wie ze kunnen logeren als dat nodig is, als de boot uitvalt vanwege storm bijvoorbeeld. Of gewoon als het leuk is.

Het is vast een kwestie van tijd voor de eerste interinsulaire liefde tussen Vlielander en Terschellinger scholieren opbloeit.

menu