Ulisses Ribeiro, de Portugese aanwinst van Hurry-Up.

Portugese toppper Ulisses Ribeiro start bij Hurry-Up: 'Mijn snelheid is mijn wapen'

Ulisses Ribeiro, de Portugese aanwinst van Hurry-Up. Foto: Boudewijn Benting

Door corona kreeg handbalteam JD Techniek Hurry-Up de Portugese topper Ulisses Ribeiro in de schoot geworpen. Vandaag begint hij bij de start van het seizoen met de Zwartemeerders meteen met de zware strijd om de Nederlandse titel. ,,Mijn snelheid is mijn wapen’’, zegt de hoekspeler.

Dat de Portugees Ulisses Ribeiro (29) vandaag met Hurry-Up in de eerste play-offwedstrijd om de Nederlandse titel in Zwartemeer tegen Volendam kan aantreden, heeft veel met corona te maken. Zonder de coronacrisis had de razendsnelle linkerhoekspeler in de sterke Portugese competitie ongetwijfeld zijn contract kunnen verlengen bij Madeira SAD, de club van het zonnige eiland dat dichter bij Afrika dan de rest van Portugal ligt. Met als beroemdste voormalige inwoner stervoetballer Cristiano Ronaldo, naar wie het plaatselijke vliegveld is vernoemd.

,,Door corona had ik opeens geen club meer’’, vertelt de aanwinst van Hurry-Up. ,,Vanwege de epidemie stopte de competitie in Portugal voortijdig. Mijn club Madeira kreeg te maken met minder inkomsten en moest snijden in het budget. Dat ging 25 procent omlaag. Ze moesten harde beslissingen nemen en bezuinigen. Mijn contract liep af en ik kreeg te horen dat er geen geld was om dat verlengen. Zonder corona was ik daar ongetwijfeld gebleven. Dat had ik ook gewild, daar lieg ik niet over. Maar nu kon Madeira zich dat niet veroorloven.’’

Buitenlands avontuur

Vandaar dat hij begon na te denken over een buitenlands avontuur. Iets wat al langer in zijn hoofd zat. Dat Ribeiro voor het vervolg van zijn handballoopbaan in Zwartemeer bij het op het hoogste niveau in de BeNe-League spelende Hurry-Up terechtkwam, is niet toevallig. De Portugees stond al langer op de radar van de Drentse manager Manuel Kremer.

Toen Kremer met Tim Remer twee jaar geleden de coachingsstaf van Hurry-Up vormde, speelden de Drenten twee Europese duels in de EHF Challenge Cup tegen Madeira SAD. Daarin liet Ribeiro zien wat hij allemaal in huis heeft. De Portugezen schakelden Hurry-Up uit en de snelle hoekspeler werd dat seizoen met 40 doelpunten een van de topscorers van het toernooi.

Daar kwam bij dat zijn goede vriend en landgenoot Tiago Azenha Filipe al enige seizoenen voor het Drentse team speelt. ,,Ik wilde graag eens in het buitenland spelen en vroeg Tiago wat voor club Hurry-Up is en hoe het leven in Nederland bevalt. Ik hoorde van hem alleen maar goede dingen. Tiago wist dat ik zonder club zat en benaderde Manuel Kremer, die zijn best heeft gedaan om mij naar Hurry-Up te halen. Ik heb vroeger met Tiago samengespeeld bij São Bernardo, in het noorden van Portugal waar ik vandaan kom. Tiago was erg jong, 18, toen hij naar de club kwam, waar mijn vader voorzitter was. We hebben hem toen als familie geadopteerd: hij at mee en logeerde soms bij ons, zodat hij niet alleen was. Want alles was nieuw voor hem in het begin.’’

Met de paplepel

Ribeiro kreeg de liefde voor de handbalsport al met de paplepel ingegoten met zowel een handballende moeder als vader. Toch hebben zijn ouders hem, zo stelt de aanwinst van Hurry-Up, nooit gepusht om voor het handballen als sport te kiezen. ,,Iedereen handbalde bij ons thuis. Mijn jongere broertje ook. We zijn een echte handbalfamilie. Maar ik heb op school ook allerlei andere sporten gedaan: volleybal, basketbal, voetbal en ook gezwommen. Maar mijn ouders hebben me nooit gedwongen om voor een bepaalde sport te kiezen. De enige druk die ze uitoefenden was dat ik mijn best zou doen op school en een goede opleiding zou volgen.’’

,,Wat het sporten betreft’’, vervolgt de sinds kort in Emmen woonachtige speler, ,,mochten wij alles uitproberen. Ik zwom als kind van zes tot zeven uur in de morgen, ging daarna naar school en vervolgens had ik nog handbaltraining. De zwemtrainer had mijn vader gevraagd om naar het zwembad te komen, omdat hij wist dat ik niet allebei de sporten kon blijven doen en een keuze moest maken. Mijn vader zag mij zwemmen en was blij over wat hij zag. Hij zei: je bent net een dolfijn in het water. Daarop wilde de trainer dat mijn vader mij zou overtuigen om niet met zwemmen te stoppen. Maar dat weigerde hij, omdat hij vond dat ik die beslissing helemaal zelf moest nemen.’’

Dat Ribeiro’s keuze uiteindelijk op het handballen viel is niet verrassend. Want de sport zit bij hem in de genen. ,,Handbal is mijn leven en maakt daar al net zo lang deel van uit als ik me kan herinneren. Ik begon op mijn vijfde te handballen, maar had toen ik nog maar één was al een bal in mijn handen. Ik liep overal mijn vader achterna, die bij de club São Bernardo dertig jaar voorzitter is geweest. Ik ben net niet in de sporthal geboren, maar dat scheelde niet veel, haha. Handbal zit in mijn bloed.’’

,,Toen de kans kwam om naar het buitenland te gaan en voor Hurry-Up te gaan spelen, heb ik die met beide handen aangegrepen’’, vertelt de Portugees, die in Emmen een huis deelt met Tiago Azenha Filipe. ,,Ik ben echt blij dat ik hier nu ben. Want ik maak een droom waar. Ik ben in 2018 ooit vijf dagen met vakantie in Amsterdam geweest om de verjaardag van mijn beste vriend te vieren. We hadden het ontzettend naar ons zin, maar meer vertel ik daar niet over’’, zegt Ribeiro lachend.

Icoon

De Portugees is de laatste jaren succesvol als linkerhoekspeler, maar speelde eerder in de opbouw als spelmaker. ,,Toen ik in mijn geboorteplaats voor São Bernardo speelde, heeft een nieuwe coach mij zeven jaar geleden op de linkerhoek gezet. Want anders was ik als middenopbouwer mijn plek in het team kwijtgeraakt en dat wilde hij niet. Ik speelde daar al van kleins af aan. Hij vond mij een icoon van de club. Mijn wisseling van positie pakte gelukkig goed uit. Ik doe het op die plek geweldig. Ik zal die coach altijd dankbaar blijven voor zijn beslissing.’’

,,Ik leef voor de fastbreak: snel eruit komen en scoren. Scoren is heel gemakkelijk als je als team vertrouwen hebt. Veel moeilijker is het om de kansen te creëren om te kunnen scoren. Mijn snelheid is mijn wapen. Gemiddeld schiet ik per wedstrijd vijf ballen op het doel. Dat hangt ervan af hoe vaak ik word aangespeeld. In een oefenwedstrijd die we speelden scoorde ik tien keer uit tien kansen en het duel daarna maakte ik er vier uit vijf. Maar het waren vriendschappelijke wedstrijden; in de competitie zal het wel lastiger worden. Voorlopig mag ik echter niet klagen.’’

Doordat de start van de grensoverschrijdende BeNe-League tot in oktober is uitgesteld beginnen de Nederlandse topploegen Hurry-Up, Lions, Bevo, Volendam en Aalsmeer dit weekeinde eerst met de strijd om de vaderlandse titel. ,,Voor mij maakt het niet uit of we nu meteen play-offs voor de titel spelen of in de BeNe-League uitkomen. Want ik ken beide competities niet. Het is voor mij hetzelfde om vandaag tegen Volendam voor het Nederlands kampioenschap te spelen als in de BeNe-League. Ik wil elke wedstrijd winnen. Als team zijn we er klaar voor. We moeten nog hechter worden, maar Hurry-Up is gefocust. We werken goed samen en trainen hard.’’

De warmte van het publiek

Ribeiro voelt zich al thuis in Drenthe en probeert nog weleens wat Portugese woordjes uit op zijn coach Joop Fiege, die ooit voor grootmacht Benfica speelde. Hij noemt het jammer dat er door corona maar een beperkt aantal toeschouwers tot de wedstrijden in Zwartemeer wordt toegelaten. ,,Toen ik met Madeira hier tegen Hurry-Up speelde, was ik onder de indruk van de supporters. Het zat vol en mensen bleven achter de club staan. Ik weet nog dat wij tien doelpunten voorstonden en Tommie Falke voor Hurry-Up scoorde. De zaal werd gek. Ik dacht wauw: ze verliezen, maar ze blijven achter hun team staan. Verbazingwekkend. Voor dat publiek wilde ik ook wel spelen. Met corona mogen er nu veel minder mensen bij de wedstrijden zijn, maar ik ben optimistisch dat alles over enige tijd weer normaal wordt. Elk dag hoor je wel iets over een vaccin waaraan wordt gewerkt. Ik denk dat we de pandemie onder controle krijgen. Dan wil ik de warmte van het publiek weer voelen.’’

menu