Maike van der Duin rijdt vanaf volgend jaar voor Drops Cycling Team.

Wielrenster Maike van der Duin (19) uit Assen wil volledig kunnen leven van de sport

Maike van der Duin rijdt vanaf volgend jaar voor Drops Cycling Team.

Als 7-jarig meisje trapte ze op haar fietsje - met roze K3-mand voorop - iedereen naar huis tijdens de dikke bandenrace van de Jeugdtour. Nu, twaalf jaar later, heeft wielrenster Maike van der Duin (19) uit Assen haar eerste transfer te pakken. Ze wil koste wat het kost slagen als topsporter.

Van der Duin, nu nog acterend voor Biehler Krush Pro Cycling uit Zoetermeer, maakt de overstap naar de Britse vrouwenploeg Drops Cycling Team. ,,Een mooie stap. Ik kom in een ploeg met ervaren rensters en een internationaal programma”, vertelt ze.

Vorig jaar toonde de Britse fietsequipe al interesse in de diensten van de Assense, maar toen hield ze de boot af. ,,Op dat moment bleef ik liever in het vertrouwde nest.” In tussentijd heeft ze haar opleiding maatschappelijke zorg aan het Drenthe College, die ze goed kan combineren met het wielrennen dankzij de topsportregeling, bijna afgerond. ,,Als ik niet slaag als wielrenster, ga ik natuurlijk een maatschappelijke carrière opbouwen”, vertelt ze.

‘Rondkomen van de sport’

Maar haar grote droom is om een boterham te verdienen met de topsport. Ze heeft het pad voor zichzelf al helemaal uitgestippeld. De eerste stap is de overgang naar het Drops Cycling Team. De ploeg strijdt voor een World Tour-status: het hoogste niveau ter wereld.

Fulltime bezig zijn met de wielersport is een luxe die weinig rensters in het vrouwenwielrennen is gegeven. ,,Rijk, zoals veel mannelijke renners wel zijn, word je er niet van. Maar volledig rond kunnen komen van de sport, dat zou ik al mooi vinden.”

Aan het fanatisme van de Assense zal het niet liggen. ,,Ik zet alles op alles om te slagen.” Ze traint vrijwel iedere dag. Zo’n zestien uur per week. Krachttraining tot de vlammen uit haar spieren slaan. Tussendoor koolhydraten verstouwen. Om niet ergens halverwege de man met de hamer te treffen. Ze kreeg een half jaar lang begeleiding van een sportdiëtist om te ervaren welke voeding het best bij haar past.

Zelfgebakken pannenkoeken

Dat wil niet zeggen dat Van der Duin er Spartaanse eetgewoonten op nahoudt. ,,In het wielrennen wordt voeding soms bijna té belangrijk gemaakt. Ik zie om me heen best veel meisjes die worstelen met hun gewicht. Dat gaat mij te ver.” Zelf houdt ze het voor een wedstrijd bij zelfgebakken pannenkoeken. ,,Daar fiets ik goed op”, zegt ze lachend. Die nuchterheid, gekoppeld aan een ijzeren wil om te winnen, brengt haar tot waar ze nu is.

Naast wielrennen op de weg doet Van der Duin ook aan baanwielrennen. Ze werd dit najaar tweede bij het EK baanwielrennen voor beloften in Italië. Vorig jaar won ze al eens een etappe in de EPZ Omloop van Borssele. Het best gedijt ze, naar eigen zeggen, bij een koers met harde omstandigheden. Een afvalrace waarbij de sterksten overblijven om te strijden voor de zege. ,,Ik ben explosief en kan een koers afmaken”, zegt ze.

Ze ziet het over een paar jaar helemaal voor zich. Een Belgische klassieker. Een straffe wind over de kasseien, striemende regen, nog een kuitenbijter van een heuvel vlak voor de finish. En dan sprinten. Als eerste over de meet komen. Winnen, als fulltime prof.

,,Ik heb er zin in.”

menu