Duurbaar / Dierbaar

De loeigoeie groeten komen uit Echten. Familie Straathof

Educatieboerin Bianca Straathof vertelt deze week in de column de Boer op over haar belevenissen op de boerderij:

Op de boekingspagina van het boerderijbezoek prijkt de opmerking van groep 8: ‘Wij willen weten óf en hóe boeren duurzaam werken.’ Enthousiasme bij deze boerin: een groep met een missie, een kans uit te dragen hoe bewust wij boeren!

Na het welkomstwoordje ontvangen de kinderen een schrijfplankje met de opdracht duurzame oplossingen te noteren die ze deze ochtend aantreffen.
De rondleiding brengt ons van melkput naar stal, langs ledverlichting en bronwaterpomp tot het voeren van restproducten en hergebruik van mest in koeienbedden, waarna we naar buiten lopen. ‘We zijn aangekomen bij het meest duurzame onderdeel van ons bedrijf.’ Een jongetje roept: ‘de houten wieken van de windmolen!’ Ik complimenteer zijn opmerkzaamheid, maar zeg dat ik iets anders bedoelde.
Een meisje haalt haar schouders op: ‘Ik zie enkel koeien en weilanden.’ Juist! Ik wijs in de richting van een zwartbonte koe, een opvallende dame in de voornamelijk roodbonte veestapel. ‘Dat is Hermina 2. Eén van onze oudste koeien en zij is de grens van 100.000 liter melk gepasseerd. Een goed verzorgde en gezonde koe leeft langer, heeft weinig medicatie nodig en produceert meer melk. Het zorgen voor dieren en natuur zit in ons DNA. En daarmee komen we tot een belangrijk duurzaamheidspunt; het weiland. Bodemvruchtbaarheid. Ik wil jullie graag vertellen over biodiversiteit en hoe boeren CO2 en stikstof vastleggen, helaas blijkt tijd vanmorgen ook duurzaam: pauze!’

Tijdens het nuttigen van zuiveldranken, kaas en komkommer rijst de vraag of alle boeren duurzaam werken. ‘Nergens ter wereld wordt voedsel zo duurzaam geproduceerd als in Nederland. Met gezond boerenverstand maakt eenieder de keuze wat bij zijn bedrijf past en wat de kosten zijn. Belangrijke vraag aan de burger/consument: zijn zij bereid meer te betalen voor hun duurzaam geproduceerde voedsel?’

De kinderen bekijken hun lijstjes eens goed en lijken zich ineens te beseffen dat er een prijskaartje hangt aan duurzaam ondernemerschap van een boer.

‘Wie wil zijn of haar lijstje voorlezen?’ Een jongetje staat op en probeert zo goed mogelijk voor te lezen. Hij heeft er zichtbaar moeite mee, maar slaagt erin 15 duurzame oplossingen te noemen, tot ontroering van de juf. Later vertelt ze me dat hij zwaar dyslectisch is en niet eerder zoveel moed durfde te tonen.

Opgetogen verlaten de kinderen het erf, mij achterlatend met een glimlach. Missie geslaagd: belevend leren op de boerderij is zó waardevol! Elk kind zou tijdens zijn basisschooltijd een boerderij moeten bezoeken; zij zijn de toekomst en bepalen ook grotendeels onze toekomst, en dat...vind deze boerin een duurzame gedachte.

menu