Het leven van Jorrit (26) staat compleet op zijn kop door MS

Jorrit samen met zijn gezin. Jaspar Moulijn

Het leven van Jorrit Smit (26) uit Beilen is sinds twee jaar compleet veranderd. Op 31 december 2018 kreeg hij de diagnose multiple sclerose (MS). Werken zoals vroeger lukt hem niet meer. Jorrit is bang dat hij in de toekomst minder mobiel is, dus besloot hij samen met zijn vrouw Karin een gezin te stichten.

Gelukkig was het snel raak. Hun zoon Jason is inmiddels 1 jaar. ‘Mijn droom is om mobiel te blijven en met mijn zoon te kunnen vissen en fietsen later.’

Jorrit zijn verhaal is representatief voor de problemen waar jonge mensen met MS mee te maken hebben en krijgen. Werk, relatie, een gezin, alles staat vanaf dag 1 op losse schroeven. Op een ledscherm langs de A28 staat Jorrit geportretteerd om op die manier aandacht te vragen voor deze ziekte.

Op daken

Jorrit werkt al jaren samen met zijn ouders en broers in hun familiebedrijf in zonnepanelen. Hij is het grootste gedeelte van de dag op daken te vinden, waar hij zonnepanelen voor klanten monteert. In 2018 krijgt hij tijdens het werk intense jeuk aan zijn voeten. ‘Alsof ik op watten liep. Ik dacht dat het aan mijn werkschoenen lag.’ Koelen bleek geen oplossing. De jeuk bleef. Hij besloot naar een dokter te gaan. ‘Mijn hele linkerkant voelde inmiddels doof. Ik werd doorgestuurd naar een neuroloog en toen kwam het in stroomversnelling.’ Na een lumbaalpunctie en MRI volgde snel de diagnose: MS. ‘In eerste instantie een opluchting. Ik was bang dat het een tumor of andere dodelijke ziekte zou zijn. Gelukkig ‘maar’ MS.’

Nu Jorrit twee jaar met de ziekte leeft, valt het hem zwaarder dan gedacht. Hij is constant vermoeid, gebruikt remmende medicatie waar hij depressief van wordt en kan bovendien zijn werk niet meer uitvoeren. Zijn moeder is bezorgd en heeft liever niet dat Jorrit nog het dak opgaat. Jorrit begrijpt dit, maar vind het erg jammer. ‘Het liefste werk ik met mijn handen. Als monteur heb je contact met klanten en dat mis ik, nu ik vooral papierwerk voor het bedrijf doe. Die stap terug doen is gewoonweg kut. De andere kant is wel dat mijn ouders mijn situatie kennen. Als ik moe ben, kan ik thuisblijven.’

Gezin

Nog voordat Jorrit de diagnose krijgt, besloot hij samen met zijn vrouw Karin voor een gezin te gaan. ‘Ik wilde niet wachten tot ik medicatie kreeg. Wie weet welke consequenties dat heeft voor het ongeboren kind. Bovendien zou ik volgend jaar zomaar in een rolstoel kunnen zitten. Dan zou ik niet de vader kunnen zijn die ik wil zijn.’

Gelukkig was het snel raak en op 2 oktober 2019 werd zoon Jason geboren. Het stel maakte van tevoren afspraken. Zo neemt Karin alle nachten voor haar rekening. ‘Dat lukt mij niet. Voor Karin is het soms zwaar, maar ze doet het wel. Ik ben trots op haar. Ik ben van mening dat een partner van iemand met MS opnieuw voor die persoon moet kiezen. Ze had bij mij weg kunnen gaan, maar ze bleef. Ze heeft opnieuw voor mij gekozen en steunt mij door dik en dun.’

Ondanks dat Jorrit worstelt met zijn medicatie en de bijkomende depressieve gevoelens, beseft hij door de MS dat hij moet genieten van het leven. ‘Ik realiseer mij dat elke dag je laatste dag kan zijn. Als je niets mankeert, heb je dat besef niet zo. Voor nu hoop ik nog lang te kunnen blijven lopen, zodat ik later met mijn zoon kan vissen en fietsen.’

menu