Keurslijf

Bianca Straathof familie Straathof

Bianca Straathof schreef deze week de column De Boer op:

Overall of werkkleding. Je kunt deze boeren erin uittekenen. Wegens corona geen vergaderingen of feestjes, geen reden tot opsmuk, elke dag dezelfde outfit. Lekker praktisch.

Zou het onze koeien deren?
De veestapel oogt op het eerste gezicht vrij uniform. Oké; wellicht verschil in kleur of vlekkenpatroon, verder lijken de dames op elkaar. Hetzelfde. Toch?
Voor de boer niet. Hij kent ze bij naam, hun eigenaardigheden en uiterlijke verschillen.
De fokkerij richt zich op het voortbrengen van een duurzame koe met sterke poten, goed uier en het lijf in balans. Zo’n koe doet het boerenhart sneller kloppen.
Deze maand konden we deelnemen aan een koeienkeuring. De boerenversie van een missverkiezing, wegens corona via videoverbinding. Uitdaging geaccepteerd.
Justi, een jeugdige, voornamelijk witte koe werd uitverkorene. Wekenlange training volgde: boer en dochters liepen rondjes met Justi over het erf. Eerst onwennig, gaandeweg begon de dame meer fier te lopen.
Aandacht maakt alles mooier, bedacht de boerin. Qua karakter onderging ze een gedaanteverwisseling; werd brutaler en bevocht zich een hogere positie in rangorde binnen de kudde. In haar verwaandheid viel ineens iets op aan haar naam.
Justi. In het Engels ‘Just I’: ‘Alleen.Maar.Ik. ‘Slik’
De dag van de videokeuring onderging ze een schoonheidsbehandeling; scheren, wassen, een manicurebeurt. Justi straalde, de boer knipoogde tevreden, de boerin antwoordde met een brede glimlach ook door zijn aanblik; gekapte haren, getrimde baard, wit overhemd en stoere jeans gaven hem een ‘whauw-factor’.
De boerin bekeek haar vieze, natte overall om vervolgens snel een foto te maken het mooie dier & mens.
Het ‘moment suprême’ brak aan. Justi en haar boer stonden in vol ornaat buiten toen de jury arriveerde. En toen...
Het dichtklappen van een deur deed Justi schrikken en als een donderslag bij heldere hemel veranderde haar stemming. Ze nam een sprong waarin ze haar boer meesleepte en belandde in knieval op het asfalt. Deze stressaanval leek een eeuwigheid te duren.
Toen ze eindelijk kalmeerde was het een troosteloze aanblik. Justi met bebloede knieën en de boer met het overhemd meer zwart dan wit. ‘Boegeroep’ vanuit de stal, alsof de kudde spotte met haar verwaande gedrag.
Justi stond weer met vier poten op de grond. Ze voegde zich graag bij haar vriendinnen en koos ervoor liever een kuddedier te zijn dan een showkoe.
Na een heilzame douche koos de boerin verrassend voor een glittershirt, om zich vervolgens in de stal in overall te hijsen.

menu