Mien coronaloopie

Logo. Huus van de Taol

Geert Woldman is taalambassadeur van het Huus van de Taol in Beilen en schreef de maandelijkse column in de eigen streektaal:

Zaoterdagmiddag. Slecht weer: regen, wind en veur het eerst sinds lange tied een temperatuur under de tien graoden. Maor ik moet d’r oet veur mien daogelijkse voettocht. Sinds het begun van de coronapandemie loop ik elke dag zo’n tiendoezend stappen of meer. Ik nuum het mien coronaloopie. Professor Scherder hef mij motiveert en dudelijk maakt dat dat goed is veur de gezondheid. Niet allien goed veur het lichaom, maor ok veur de harsens en je mentale conditie.

Dat doe’k nou al zo’n maond of negen. Mooie tochten rond Börk deur de natuur en over binnenwegen naor Holthe, Broekstreek, Wittteveen, Örvelt of Zwiggel.

Het was tot dusver eigenlijk altied goed weer, maor vanmiddag is het weer slecht. Toch gao’k d’r oet, de kop in de wind, die mien pet ienmaol te pakken kreg. Gelukkig blef e in de barm liggen en he’k hum snel weer te pakken. Ik moet d’r niet an deinken da’k zunder pet verder moet.

De regen striemt mij tegen de kop. D’r is weinig volk bij pad. Een enkele hardloper, die gien oog hef veur mien geploeter. Gien praotie, gien groet of zölfs maor een knik. Vast gien volk oet de buurt. De ienigen die oog veur mij hebt, bint hier en daor peerde in het gruunlaand. Met de rug in de wind staot ze mij meewaorig an te kieken. Wat zult ze deinken: Weer zo’n gek die d’r zoneudig oet mot, umdat een professor dat zegd hef? Ok wordt argens bieten laden, grote vrachtwagens en een grieper die de bieten van de bult in de bak gooit. Maor gien meins boeten de beschutting van de cabine of zukswat. Zölfs de boer is nargens te zien. Dan moet ik altied deinken an vrogger, as ik mus helpen met het laden van eerpel of bieten. Boeten, in weer en wind, de hiele dag. Laot mij dan nou maor in weer en wind lopen. Straks bin’k weer in hoes en stiet d’r een kop warme thee te wachten, met ok nog een koekie d’r bij.

menu