Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Kwaal en middel

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

We moeten er mee leren leven. De wetenschap gaat er al vanuit, de politiek nog niet. Goede kans dat we corona nooit onder controle krijgen en dat er, net als bij de griep, jaarlijks duizenden mensen aan overlijden.

Het verhaal is even somber als helder en ik merk dat het voeding geeft aan dat wat ik al een tijdje denk: gooi de boel weer gewoon los. Of een soort van los, met wat maatregelen. De gedachte is nergens op gebaseerd, want ik ben geen viroloog en heb geen kennis van zaken, maar de stelling dat ‘het middel erger is dan de kwaal’ nestelt zich steeds nadrukkelijker in het hoofd.

Ik ben, lijkt het, bezig een omslag te maken. Wij, ons gezin, houden ons nog steeds aan de maatregelen. Zoons blijven binnen, krijgen online les en gamen, zien een enkele keer een vriendje, mijn vrouw en ik werken thuis, een enkele keer op kantoor, zien heel soms een ander mens en maken ruzie wie op boodschap mag.

Maar.

Ook wij snakken naar lucht, ruimte en beweging. Ik zie mijn zoons, hoe zij snakken naar sport en school, in die volgorde en ook ik zou graag weer achter een bal aan rennen.

Ik verlang zelfs naar spierpijn, al vrees ik de nieuwe vrijheid ook, want mijn vrouw zei dat ze dan drie dagen ging shoppen.

De twijfel over middel en kwaal nam vrijdag weer wat toe. Een collega vertelde dat hij aan de kapster in zijn dorp vroeg hoe het ging.

Ze begon te huilen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Meningen
menu