Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: ‘Hoe kun je opstaan?’

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Wij, jongste zoon en ik, kijken soms tot heel laat televisie. Tot echt heel laat. Opvoedkundig onverantwoord, maar de serie Veep , met Julia Louis-Dreyfus als vicepresident van Amerika, is hilarisch, vooral door het legertje adviseurs dat elkaar voortdurend afpoeiert op een manier waar zelfs ik van opkijk. Ik heb alle zeven seizoenen al gezien, maar wat het weer leuk maakt is dat ik hem om de haverklap onbedaarlijk hard hoor lachen.

Het voelt als gestolen uurtjes, terwijl mijn vrouw naar bed is en andere zoon op zijn kamer zit te gamen of skypen, films of filmpjes kijken, wellicht online drugs gebruikt. Ik ben het zicht, laat staan de regie op wat iedereen doet allang kwijt. Soms komt de oudste erbij en dan neem ik nog een borrel en pakken zij wat lekkers en ook dat is niet heel goed, want chips eten en cola drinken na middernacht wordt in geen enkel opvoedboek geadviseerd.

Maar alles is anders en omdat er dingen niet mogen, mogen andere dingen een beetje wel. Wij houden ons verder aan alle richtlijnen en hebben als beloning een stiekem pleziertje.

In bijzondere tijden doe je bijzondere dingen. Dat versterkt, naar ik hoop, de band tussen vader en zoon(s) en wellicht zal hij het zich later herinneren. Wellicht ook niet, maar dan heb ik in ieder geval een soort van mijn onverantwoorde best gedaan.

Een nadeel is dat er ook tijdens corona een volgende dag is en terwijl ik allang achter de laptop zit, komt jongste om half tien van bed en vraagt: ,,Hoe kun jij opstaan?’’

menu