Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Een vroeg plastiek

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

 

Het ligt op de witte kast en het lijkt op een vroege Banksy, als de Britse straatkunstenaar in zijn begintijd plastieken zou hebben gemaakt, dan wel een studie van Muxingye Chen, als opmaat naar een abstracte 3D-weergave van lichaamsbeweging, maar het is een groot stuk uit de voorkant van een van de twee diepvriesladen uit onze keukenkoelkast.

Compleet afgebroken, in de stijl van ons gezin waarin dingen kapot gaan op een manier die eigenlijk niet mogelijk is. Zoals ook de deur van de wasmachine een paar jaar geleden uit zijn hengsels bleek gedrukt. Je denkt, het kan niet, maar het kan wel.

,,Wat is dat?’’, vroeg ik mijn vrouw, toen ik het stuk plastic zag.

,,De voorkant van de onderste diepvrieslade’’, zei ze, ,,afgebroken.’’

Op de vraag hoe ze dat in vredesnaam voor elkaar had gekregen, luidde het antwoord: ,,Zat al een scheur in.’’

Mijn voorstel om de voorkant met zo’n gasbrander, waarmee je ook het suiker op de crème brûlée karamelliseert, weer aan de lade vast te smelten leidde tot opgetrokken wenkbrauwen en het vertrouwde ‘wordt niks’.

,,Ik zoek op internet wel een nieuwe.’’

Het is trouwens de vraag of er een nieuwe in moet. Ik wilde een bakje Ben & Jerry’s in de vriezer leggen, maar in plaats van gehannes met een vastgevroren lade schoof ik het er zo in. Supermakkelijk. Een voorkant is natuurlijk ook maar een voorkant. De overweging is om die van de andere lade er ook uit te breken. Wij kunnen dat.

menu