Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

We twijfelden. Mijn vrouw vooral. Ik overtuigde haar dat we het beter niet konden doen. De kwestie leek daarmee afgerond, maar begin deze week, ik zat op kantoor, zij werkte vanuit huis, kreeg ik een appje: ‘Zal ik zwembadje kopen?’ Kostte slechts 59 euro. Er was ook nog een grotere: 89 euro.

Moeilijk. Als ik nee zei was de kans groot dat ze het ding toch kocht. Of, als ik ja zei, dat ze dan dacht: toch niet. Ons credo is in principe: bij twijfel niet doen, soms zeggen we: bij twijfel gewoon doen.

Ik herinnerde haar er wel aan hoe het gebruik van zwembadjes bij ons in de praktijk ging. Eerste dag: zoons er in, lachen, tweede dag: wij er in, glaasje wijn, GE-NIE-TEN, derde dag: lek, vierde dag: bij het grof vuil. Een uur later appte ze: ‘Toch niet gedaan.’

Daar was ik blij om. Immers, in deze tijden van hitte en droogte moesten we geen zwembadjes gaan vullen. De waterbedrijven in het noorden - en de rest van het land - onderstreepten die visie met de oproep om zuinig te zijn met leidingwater.

Mijn verbazing was dan ook groot toen ik eind van de middag thuiskwam en een zwembadje in de tuin zag. Het argument luidde: ,,Ach ja, kinderen wilden het graag.’’

Diezelfde waterbedrijven boden uitkomst, want naar goed Nederlands gebruik gold er geen verbod op zwembadjes, maar een verzoek om bewust en duurzaam met water om te gaan. We hebben keurig de richtlijnen gevolgd en het ding niet op de piekuren gevuld, maar midden op de dag .

menu