Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Altijd thuis

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Het voordeel, of nadeel, van hele dagen thuis zijn is dat je dat thuis beter gaat bekijken. Tijdens het bellend rondlopen pulk je met een vinger in vergeten boorgaten, kijkt naar oude wijnvlekken op een witte muur, of staart door een raam vol opgedroogde zanddruppels naar buiten.

Want het oog valt natuurlijk vooral op wat er allemaal niet goed is. En anders bemerk je het wel. Keuken, kamers, douche, toilet en terras worden een stuk intensiever gebruikt.

We knikten al naar de verwilderde tuin (weer op orde), kabels door de gang richting jongenskamers (Wi-Fi versterker gekocht), het afbladderende doucheplafond (geschuurd en geverfd), muren van het stookhok (geverfd en legplanken gemonteerd) en de kas die al jaren leeg staat (groente en fruit in potjes en in de grond).

De blik gaat inmiddels richting een boom die veel te groot wordt voor onze kavel, de grindpaden met meer groen dan rood en grijs, het poreuze en verweerde zonnescherm en binnen een jaar of wat, vrees ik, zijn we toe aan nieuwe kozijnen.

Mijn vrouw en ik gingen er op een middag op uit, om ‘wat dingetjes’ te kopen, zoals nog meer plantjes, een goeie werkladder en een nieuw doek voor het zonnescherm.

Een medewerker van de bouwmarkt zou langskomen om de maten van het scherm op te nemen. We konden een telefoontje verwachten voor een afspraak. Hoefde niet, zei ik, hij kon op elk moment aanbellen.

,,We zijn altijd thuis.’’

menu