Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Censuur

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Hij was er, afgaand op de toon in het appje, best trots op. Jongste zoon bleek geïnterviewd door de regionale omroep en hij zou op televisie komen, vanaf zes uur ‘s avonds.

‘Waar ging het over?’, vroeg ik, ‘toekenning van de Sacharovprijs aan de oppositie in Wit-Rusland, de burgeroorlog in Syrië die het land na tien jaar heeft uitgeput, of slotdebat Trump - Biden?’

‘Etnisch profileren bij de politie’, opperde de oudste, die meteen een angstbeeld had van hoe zijn jongere broer in beeld zou komen: ‘...een intellectuele visie geven over de moord op Breonna Taylor met je smoel vol chocoladepepernoten.’

‘Precies’, stond ik hem bij, ‘heb je daar op gelet? het ziet er raar uit als je, kauwend op stokbrood met kruidenboter, de genocide op de oeigoeren in de regio Sinkiang probeert te duiden.’

Maar het ging over stenen. Het Groninger Forum, dat om voor mij onbegrijpelijke reden is omgedoopt in Forum Groningen, bleek verkozen tot ‘BNA Beste Gebouw 2020’ en wat jongste zoon en zijn homies , die blijkbaar op het dak waren en niet in de klas, daar van vonden.

Zijn mening bleek niet onverdeeld positief, zoals ik hem heb opgevoed (‘ga er altijd van uit dat het niks wordt en gewoon overal tegen zijn’) en de reactie van zoon overleefde de eindmontage dan ook niet.

‘Censuur’, brieste hij, ’zelfs hier in de regio. Het is een complot. De MSM spelen onder één hoedje met de regering. De gewone burger wordt weer gemuilkorfd.’

menu