Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Culinaria Russia

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Ik kom zelden nog in boekwinkels. De reden is simpel: de stapel op het nachtkastje is reeds torenhoog. Maar het standje op de markt bij een van de Groninger borgen blijkt onweerstaanbaar.

Onder het mom ‘dit zijn kookboeken, dat is anders’, loop ik naar de auto met in de handen Een dag bij elBulli , De groene wereldkeuken, De nomadische keuken van Raïnaraï en Culinaria Russia .

Uit het contact met de verkoper blijkt weer eens hoe klein de wereld is. De man woont twee dorpen bij ons vandaan en is een collega van onze buurman. ,,Doe hem de groeten’’, zeg ik.

Van de vier nieuwe titels leek die over Rusland het gemakkelijkste, met ook recepten uit Oekraïne, Georgië, Azerbeidzjan en Armenië. Erg interessant al duurde het even voor ik dingen vond die de leden van mijn gezin misschien zouden willen eten.

Ik maakte Moskouse aardappelen, boeuf stroganoff , tomaten gevuld met champignons en een bietensalade. Ook waagde ik me aan het bereiden van kvas . De ‘tsaar onder de dorstlessers in Rusland’, aldus het boek, een alcoholarm bierachtig drankje dat tevens als basis diende voor ongeveer alles.

Het maken van kvas is ‘een mannenzaak’, volgens het boek. Dus bracht ik water, appels, suiker, honing en kaneel aan de kook, liet het afkoelen tot kamertemperatuur, voegde gist toe, zette het afgedekt een etmaal op een donkere plek, zeefde de vloeistof, wachtte vier dagen, keek er daarna nog eens twee dagen naar en spoelde het door de gootsteen. Ik durfde het niet te drinken.

menu