Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: De likker

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

De amandelcake mislukte. Ik dacht: keer wat anders dan bananenbrood. Het was uit een pakje en het aantal eieren dat er in moest viel op. Vijf. Vond ik veel. Na een uur in de oven was het baksel minder hoog dan voor die tijd en de buitenkant neigde naar zwart. ,,Lekker’’, zei jongste zoon.

Maar zo lang het kan gaan we door met bakken en koken en ik ben er inmiddels zo ver mee heen dat ik kasten en laden doorzoek naar keukengereedschap dat wij niet hebben, maar dat in vroeger tijden standaard bij de geiser hing, naast de koffiefilterhouder.

Zoals de deegroller. Die hadden we trouwens wel. Het was even zoeken tijdens het zelf pizza maken, want hij lag onder het aanrecht, achteraan op de vaatwasser, onder het stof. Rolde nog prima.

Waar ik naar verlang is een blitshakker. Een gerecht vraagt soms om heel fijn gesneden ui en mij lukt dat niet altijd. Een van de meest bijzondere apparaten ooit. Sciencefiction. Geweldig ding voor een kind om mee te spelen. Tot de veer losschiet.

Een eiersnijder wil ik. Als ik het met de hand doe is het of er een beer op heeft gezeten.

Onmisbaar ook is ‘de likker’. De naam alleen al. Klinkt als iemand die gehurkt naast de voesieknakker in de bosjes zit. Beide types staan op mijn lijstje. Zo’n dunne, al schrapen we geen flessen meer leeg en zo’n brede, voor kommen, pannen en bakvormen.

Het allerbelangrijkste is evenwel een honkbalknuppel. Om iedereen die steeds weer zijn of haar vingers door het cakedeeg haalt er mee de keuken uit te sjereizen . .

menu