Portret Herman Sandman

Column Herman Sandman: Een egeltje op het gras

Portret Herman Sandman Foto: Marcel Jurian de Jong

Het valt een vriend op dat er nogal wat dode egeltjes op de weg liggen. Inderdaad: als je er beter op let zie je ze overal. Net als katten, vogels en ratten. Ik wil niet zeggen dat de straten in het buitengebied bezaaid zijn met verkeersslachtoffers, maar we mogen wel wat beter op de egeltjes letten.

Ik dacht aan het exemplaar dat deze zomer over ons grasveld liep. Hij keek er boos bij, al was dat mogelijk verbeelding. ,,Hé’’, riep ik, ,,er loopt een egeltje op het gras’’, daarbij citerend uit het stripboek Asterix - De Romeinse lusthof . Het geluid in dat verhaal is overigens geen egeltje, maar de Gallische bard Assurancetourix die zijn harp stemt, met alle gevolgen van dien, edoch dat geheel terzijde.

Maar ik had beter minder grappig kunnen zijn, want dat egeltje zocht vermoedelijk zijn heil elders omdat ik de compostbult achter onze kas had gedecimeerd. Daarbij een belangrijke regel negerend: de mens moet zoveel mogelijk van de natuur afblijven.

Het komt vaker voor dat een egel, al dan niet zwaar geïrriteerd, over ons grasveld loopt en ik denk steeds dat het om dezelfde gaat, maar dat kan niet. Wij wonen zestien jaar op de huidige plek en zo’n beest wordt hooguit tien. Het komt denk ik omdat ze zoveel op elkaar lijken.

Het dier is nuttig als ongediertebestrijder, dus we zullen beter ons best voor hem of haar doen. Ik ben daarom blij dat er weer een forse bult compost achter de kas ligt, dus ik hoop hem bij terugkeer te begroeten met: ,, Welcome back mister eagle .’’

menu